ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Βέτο στην τοποθέτηση Ζαγορίτη στο Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής , έθεσε χθες εκ νέου ο Ι. Βαρβιτσιώτης.

Το ιστορικό στέλεχος της Ν.Δ. επεσήμανε σε όποιον έβρισκε από τη Ρηγίλλης πως δεν προτίθεται να αποχωρήσει από τη θέση του προέδρου, παρά μόνο όταν εκείνος το αποφασίσει.

Ο Αχιλλέας Καραμανλής και ο Πέτρος Μολυβιάτης πάντως δεν έχουν πει ακόμη την τελευταία του λέξη.

Ψάχνουν για διάδοχο του Βαρβιτσιώτη αλλά δεν είναι και τόσο σίγουροι για τον Ζαγορίτη αν και τον θέλει ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής.

ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΝΘΕΣΗ, ΠΟΥ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ. Ο ΔΗΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΓΛΥΦΑΔΑ. ΘΑ ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΣΤΡΑΦΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΕΑ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ. ΑΝ ΕΚΛΕΓΕΙ Ο ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ Η ΦΑΝΗ ΠΑΛΛΗ-ΠΕΤΡΑΛΙΑ.

ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ

ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΠΟ ΤΟ KSIPNISTERE.BLOGSPOT.COM .
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΕΜΕΙΝΕ ΣΧΕΔΟΝ ΑΝΑΠΗΡΟΣ ΕΝΑΣ ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΖΩΝΙΑΝΩΝ. ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΑΝ ΟΙ ΚΑΜΕΡΕΣ Ο ΝΕΑΡΟΣ ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.
ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ.
ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.
ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ , ΜΗΔΕ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ , ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙΞΕΙ ΑΛΛΟΥ.
ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΕΝΑ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ , ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.

ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΥΠΟΔΟΧΗ ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ

ΤΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ
Πίσω από κάθε ιστορία μετανάστη που φτάνει ρακένδυτος και ταλαιπωρημένος στα σύνορά μας κρύβεται ένα προσωπικό δράμα. Μια πικρή ιστορία φτώχιας, εξαθλίωσης και πόνου. Όλες μαζί βαλμένες οι ιστορίες σε κάνουν να αισθάνεσαι ντροπή και πολλές φορές ενοχή που εσύ είχες την τύχη να γεννηθείς στην Ευρώπη.

Κι όμως η συζήτηση που ξεκίνησε για την απονομή Ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες δεν θα είχε πάρει τέτοια έκταση αν δεν αποτελούσε η Ελλάδα σήμερα χώρα στην οποία η μετανάστευση και ιδίως η λαθρομετανάστευση αποτελεί κυρίαρχο και πολύ σύγχρονο πρόβλημα.

Σήμερα η χώρα μας δέχεται μία διαρκή ροή λαθρομεταναστών, που ξεπερνά κατά πολύ τις 100.000 ετησίως. Το αντίστοιχο νούμερο στην Φιλανδία που είναι το βορειότερο σύνορο της Ευρώπης δεν ξεπερνά τους 20 ενώ οι άλλες σκανδιναβικές χώρες έχουν πολύ μικρότερη μεταναστευτική πίεση από ότι ο Μεσογειακός νότος.

Στην Ελλάδα το 10% των κατοίκων δεν έχει γεννηθεί εδώ. Αυτό το ποσοστό είναι το μεγαλύτερο της ΕΕ και συγκρίνεται μόνο με τις ΗΠΑ που είναι από την αρχή έθνος μεταναστών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που υποβάλλουμε στον ΟΟΣΑ για την αναπτυξιακή βοήθεια που δίνει η χώρα πάνω από τα 2/3 των 600 περίπου εκατ. ευρώ διατίθενται σε μετανάστες που ζουν εδώ.

Είναι αλήθεια ότι από έθνος μεταναστών μόλις την τελευταία εικοσαετία γίναμε χώρα υποδοχής. Σ’ αυτή την ραγδαία μεταβολή δεδομένων δεν ήμασταν σε θέση να απαντήσουμε με μία σοβαρή, ολοκληρωμένη και πάνω από όλα δίκαιη και λειτουργική πολιτική για την μετανάστευση. Από το άνοιγμα των συνόρων με την Αλβανία το 1990 μέχρι την διαρκή εισροή ξένων, αγνώστου ταυτότητας συνήθως, από τα θαλάσσια σύνορα, που προσβλέπουν σε μία γρήγορη είσοδο την ΕΕ, το ελληνικό κράτος δεν έχει καταφέρει σήμερα να κάνει πράξη απλά πράγματα.
1ον. Nα ξέρει πόσοι και ποιοι μένουν στην χώρα. 2ον. Nα γνωρίζει αν εργάζονται και πως και 3ον. Ποια είναι η οικογενειακή τους κατάσταση. Αυτό αφορά τόσο τους νόμιμους όσο και τους παράνομους μετανάστες.

Απέναντι σ’ αυτά τα προβλήματα χρειάζεται μία ολοκληρωμένη απάντηση που θα καλύπτει όλες τις πιθανές πτυχές του θέματος όπως, φύλαξη συνόρων, επαναπροώθηση σε συμφωνία με τα κράτη προέλευσης, αστυνόμευση, εργατικά δικαιώματα και εργασιακές υποχρεώσεις, παιδεία και εκπαίδευση, υγεία, ασφαλιστικά δικαιώματα, ξεκάθαρο καθεστώς για τις άδειες εργασίας και παραμονής –που δεν έχω καταλάβει γιατί είναι διαφορετικές- και τέλος θέματα ιθαγένειας.

Η αθρόα απονομή ιθαγένειας με χαλαρούς όρους όπως σήμερα προτείνεται, ενώ θα λύσει προβλήματα, θα στείλει ένα λάθος μήνυμα σ’ όλο τον πλανήτη. Ελάτε στην Ελλάδα και γρήγορα θα γίνετε Ευρωπαίοι πολίτες. Όμως αυτό θα οδηγήσει σε ενθάρρυνση και όχι αποθάρρυνση όσων θέλουν να έρθουν.

ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ-ΕΥΘΥΜΙΟΥ

ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΜΙΛΤΙΑΔΗ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ.
Ο ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΔΕΝ ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΓΑΝΤΙ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΜΕ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΟΠΩΣ Η ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ ΣΤΙΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΕΞΑΓΟΡΑ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ.

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ

Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΝ. …….

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΣΩΣΤΟ ΒΗΜΑ.
.

ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ

Όταν λέει πως επί έντεκα χρόνια βάδιζε μέσα σε μία πολιτική έρημο, ή ότι καθόταν στο σπίτι του και κοιτούσε τους τέσσερις τοίχους, υποθέτουμε πως θέτει το 1996 ως έτος έναρξης. Όταν δηλαδή, η Πολιτική Άνοιξη έμεινε εκτός Βουλή. Από το 1996, αν αθροίσουμε 11 χρόνια, καταλήγουμε στο 2007. Δηλαδή, όταν επανεξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας και άρχισε να ελπίζει ότι σε έναν ανασχηματισμό θα χριζόταν και πάλι υπουργός, έπαυσε ο κος. Σαμαράς να βαδίζει στην πολιτική έρημό του και να κοιτάζει τους τοίχους του σπιτιού του. Προφανώς, δεν εκτίμησε διόλου ότι το 2004 έγινε δεκτός και πάλι στο κόμμα την κυβέρνηση του οποίου έριξε το 1993 για να ιδρύσει το δικό του κόμμα και να ψηφίσει στη συνέχεια την κυβέρνηση του αντίπαλου κόμματος. Ούτε και εκτίμησε ότι τοποθετήθηκε στη δεύτερη θέση του ευρωψηφοδελτίου, αμέσως μετά τον κο. Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, μεταβαίνοντας για τρία χρόνια στη χλιδή των Βρυξελλών.Βέβαια, υπάρχει και η άλλη εκδοχή. Ότι η πορεία στην έρημο έληξε το 2004 και άρχισε το 1993. Αλλά το έτος εκείνο, δεν τον διέγραψε κανείς από τη ΝΔ, μόνος του έφυγε. Επιπλέον, θα ήταν ενδιαφέρον να παραδεχόταν ότι η ίδρυση της Πολιτικής Άνοιξης, σήμαινε γι’ αυτόν πορεία στην έρημο και απομόνωση στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού του. Θα το εκτιμούσαν πολύ να το άκουγαν αυτό, όσοι τον είχαν ακολουθήσει σε αυτή την περιπέτεια, πιστεύοντάς τον.Είτε ισχύει το ένα σενάριο, είτε το άλλο, κοινό στοιχείο είναι η αχαριστία και η ματαιοδοξία.