Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Μίκης Θεοδωράκης: Ο χειρότερος φασισμός είναι ο αριστερόστροφος

Σε κλίμα πρωτοφανούς αποθέωσης η ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη - Καταπέλτης εναντίον των «μειοψηφιών που μας κυβερνούν» και του αλυτρωτισμού των Σκοπίων

Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο πρώτος ομιλητής στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, απευθύνθηκε από το βήμα στον «κυρίαρχο ελληνικό λαό», όπως πολλές φορές επανέλαβε, καταφερόμενος τόσο εναντίον του αλυτρωτισμού της ΠΓΔΜ όσο και ενάντιον «των μειοψηφιών που κυβερνούν». 

«Αδέλφια μου, φασίστες, τρομοκράτες, ναζιστες, αμαρχικοί, τραμπούκοι. Θα μάθατε ασφαλώς ότι οι πατριώτες που μας κυβερνούν και τα βαποράκια τους, οι αριστεριστές που χθες έριξαν μπογιές στο σπίτι μου για να με εμποδίσουν να μιλήσω μπροστά σε σένα κυρίαρχε λαέ... Για να μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριωτικά και ασυμβίβαστα. Όμως έμαθα να μιλώ σε όλη μου τη ζωή. Όπως εσύ με δίδαξες σε όλη μου τη ζωή, κυρίαρχε...Αφιερώνω την ομιλία μου στον Έλληνα που μας έβγαλε από τον οθωμανικό ζυγό και πέθανε σαν σήμερα το 1843, στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Λοιπόν, άκουσε...».

Έτσι ξεκίνησε την ομιλία του ο Μίκης Θεοδωράκης, σε κλίμα πρωτοφανούς αποθέωσης!

Ο Μίκης Θεοδωράκης συνέχισε:

«Για να μη σου μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριωτικά και ασυμβίβαστα όπως έμαθα να μιλώ σε όλη μου τη ζωή. Μάχομαι τον φασισμό σε όλες του τις μορφές. Και στην πιο επικίνδυνη μορφή του την αριστερόστροφη» είπε χαρακτηριστικά. 

Τα Σκόπια, με όχημα το όνομα Μακεδονία και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας, επιδιώκουν την επέκταση των συνόρων τους σε βάρος των δικών μας. Ο στόχος αυτός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός εθνικός στόχος της γειτονικής χώρας. Με αποτέλεσμα να έχουν γαλουχηθεί γενιές Σκοπιανών και να έχουν την αντίληψη πως είναι απόγονοι του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με μια κολοσσιαία προπαγάνδα παρέσυραν σε αυτή τη γελοιότητα σημαντικό αριθμό χωρών", τόνισε ο Μίκης Θεοδωράκης, ρίχνοντας ευθύνες και στους Έλληνες.

«Μια πατρίδα που σέβεται και αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου. Ναι, είμαι πατριώτης διεθνιστής και συνάμα περιφρονώ και μάχομαι το φασισμό. Σε όλες του τις μορφές και προπαντός στην πιο απατηλή και επικίνδυνη μορφή του. Την αριστερόστροφη. Σαν αυτή με τις ομαδούλες των εξτρεμιστών που είναι σκέτοι τρομοκράτες. Σαν αυτή των μειοψηφιών που μας κυβερνούν και καταστρέφουν τη χώρα μας, οχυρωμένοι πίσω από τις εκλογικές αλχημείες των πολιτικών. Θλιβερές αποφύσεις ενός συστήματος που μας πονά γιατί πεθαίνει και το ξέρει. Και γι' αυτό είναι πολύ επικίνδυνο», τόνισε ο Μίκης Θεοδωράκης.

«Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για τη διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας» είπε ο Μίκης Θεοδωράκης, λέγοντας πως «υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που προωθούν τη σαλαμοποίηση των Βαλκανίων».

«Εάν υποχωρήσουμε στην ανοικτή πρόκληση των Σκοπίων, χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνιθκής του πολιτικής ώστε να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και να μας απειλούν από ισχυρότερη θέση, είμαστε άξιοι της μοίρας μας» τόνισε, λέγοντας πως οι «παραχωρήσεις του Ζάεφ είναι σκέτο κουτόχορτο, που θα μπορούσαν να απευθύνονται μόνο σε λαό ηλιθίων». 
Σε κλίμα πρωτοφανούς αποθέωσης η ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη - Καταπέλτης εναντίον των «μειοψηφιών που μας κυβερνούν» και του αλυτρωτισμού των Σκοπίων

Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο πρώτος ομιλητής στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, απευθύνθηκε από το βήμα στον «κυρίαρχο ελληνικό λαό», όπως πολλές φορές επανέλαβε, καταφερόμενος τόσο εναντίον του αλυτρωτισμού της ΠΓΔΜ όσο και ενάντιον «των μειοψηφιών που κυβερνούν». 

«Αδέλφια μου, φασίστες, τρομοκράτες, ναζιστες, αμαρχικοί, τραμπούκοι. Θα μάθατε ασφαλώς ότι οι πατριώτες που μας κυβερνούν και τα βαποράκια τους, οι αριστεριστές που χθες έριξαν μπογιές στο σπίτι μου για να με εμποδίσουν να μιλήσω μπροστά σε σένα κυρίαρχε λαέ... Για να μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριωτικά και ασυμβίβαστα. Όμως έμαθα να μιλώ σε όλη μου τη ζωή. Όπως εσύ με δίδαξες σε όλη μου τη ζωή, κυρίαρχε...Αφιερώνω την ομιλία μου στον Έλληνα που μας έβγαλε από τον οθωμανικό ζυγό και πέθανε σαν σήμερα το 1843, στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Λοιπόν, άκουσε...».

Έτσι ξεκίνησε την ομιλία του ο Μίκης Θεοδωράκης, σε κλίμα πρωτοφανούς αποθέωσης!

Ο Μίκης Θεοδωράκης συνέχισε:

«Για να μη σου μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριωτικά και ασυμβίβαστα όπως έμαθα να μιλώ σε όλη μου τη ζωή. Μάχομαι τον φασισμό σε όλες του τις μορφές. Και στην πιο επικίνδυνη μορφή του την αριστερόστροφη» είπε χαρακτηριστικά. 

Τα Σκόπια, με όχημα το όνομα Μακεδονία και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας, επιδιώκουν την επέκταση των συνόρων τους σε βάρος των δικών μας. Ο στόχος αυτός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός εθνικός στόχος της γειτονικής χώρας. Με αποτέλεσμα να έχουν γαλουχηθεί γενιές Σκοπιανών και να έχουν την αντίληψη πως είναι απόγονοι του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με μια κολοσσιαία προπαγάνδα παρέσυραν σε αυτή τη γελοιότητα σημαντικό αριθμό χωρών", τόνισε ο Μίκης Θεοδωράκης, ρίχνοντας ευθύνες και στους Έλληνες.

«Μια πατρίδα που σέβεται και αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου. Ναι, είμαι πατριώτης διεθνιστής και συνάμα περιφρονώ και μάχομαι το φασισμό. Σε όλες του τις μορφές και προπαντός στην πιο απατηλή και επικίνδυνη μορφή του. Την αριστερόστροφη. Σαν αυτή με τις ομαδούλες των εξτρεμιστών που είναι σκέτοι τρομοκράτες. Σαν αυτή των μειοψηφιών που μας κυβερνούν και καταστρέφουν τη χώρα μας, οχυρωμένοι πίσω από τις εκλογικές αλχημείες των πολιτικών. Θλιβερές αποφύσεις ενός συστήματος που μας πονά γιατί πεθαίνει και το ξέρει. Και γι' αυτό είναι πολύ επικίνδυνο», τόνισε ο Μίκης Θεοδωράκης.

«Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για τη διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας» είπε ο Μίκης Θεοδωράκης, λέγοντας πως «υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που προωθούν τη σαλαμοποίηση των Βαλκανίων».

«Εάν υποχωρήσουμε στην ανοικτή πρόκληση των Σκοπίων, χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνιθκής του πολιτικής ώστε να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και να μας απειλούν από ισχυρότερη θέση, είμαστε άξιοι της μοίρας μας» τόνισε, λέγοντας πως οι «παραχωρήσεις του Ζάεφ είναι σκέτο κουτόχορτο, που θα μπορούσαν να απευθύνονται μόνο σε λαό ηλιθίων». 

«Υπάρχει ένα βαθύ κράτος εναντίον της ακεραιότητας της χώρας μας. Για αυτό το λόγο θα πρέπει να μην έχουμε αυταπάτες και να παίρνουμε όλα τα μέτρα που να εξασφαλίσουν την άμυνα της χώρας μας» είπε.

«Το γεγονός που υπάρχουν χώρες που αναγνωρίζουν τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία, παραβλέποντας ότι έτσι γελοιοποιούνται μπροστά στην Ιστορία δεν νομίζω ότι μας αφορά, αφού η δική μας απόφαση και μόνο είναι που θα κρίνει τελεσίδικα το θέμα αυτό. Γιατί μόνο εμείς οι Έλληνες μπορούμε να δώσουμε ή να μην δώσουμε το δικαίωμα να διεκδικούν ένα αναπόσταστο τμήμα του Ελληνισμού», λέγοντας πως «χρειάζεται η βούλα της Ελλάδος».

«Φτάσαμε στο θλιβερό σημείο να είμαστε σήμερα αναγκασμένοι α απολογούμαστε για τον πατριωτισμό μας. Νομίζω ότι πρέπει να παραδεχτούμε τα λάθη και τις ευθύνες μας απέναντι στον ελληνικό λαό. Σας ρωτώ: Έχουμε ευθύνες; Η μόνη λύση είναι να αφήσουμε τους Σκοπιανούς να πιστεύουν στον εθνικό τους μύθο. Κι εμείς να παραμένουμε ανένδοτοι στην ελληνικότητα της Μακεδονίας. Το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών το 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης. Σε μια ονομασία που δεν θα περιέχει καθόλου και με κανένα τρόπο τη λέξη Μακεδονία.Με γεωγραφικούς ή άλλους προσδιορισμούς, όπως άνω, κάτω ή επί τα αυτά. Ή χειρότερα ακόμα το "Νέα Μακεδονία". Γιατί διαγράφει την ιστορικότητά της. Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για τη χώρα. Εάν υποχωρήσουμε είναι σαν να ανοίγουμε διάπλατα τα σύνορά μας σε αυτούς που μας απειλούν ανοιχτά και ξεδιάντροπα.»

«Τα μαύρα σύννεφα γίνονται κάθε μέρα και περισσότερο ορατά. Αν υποχωρήσουμε τώρα στην πρόκληση των Σκοπίων, επειδή θέλουν να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης με τη δική μας ψήφο, για να μπορούν αύριο να μας απειλούν από ισχυρότερη θέση, θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Ανοίγουμε τις πόρτες για να περάσει ένα ιστορικό ψέμα. Οι περίφημες παραχωρήσεις του κυρίου Ζάεφ, όπως και τα σχετικά με τη σύνθετη ονομασία, είναι σκέτο κουτόχορτο. Είναι κουτοπονηριές που θα μπορούσαν να απευθύνονται μόνο σε λαό ηλιθίων και γονατισμένων. Εϊναι για μας ντροπή και μόνο να αναφερθούμε σε αυτό. Η ονομασία αεροδρομίων και δρόμων είναι δική τους δικαιοδοσία. Πόσο βλάκες μας θεωρεί ο Σκοπιανός πρωθυπουργός; Νομίζουν ότι μέσα από τα μνημόνια, ξεχάσαμε ποιοι είμαστε. Δεν είναι η πρώτη φορά που όλοι πιστεύουν ότι ο Έλληνας έχει μετατραπεί σε ραγιά. Αλλά εκείνος σηκώνεται».

«Είμαστε ένας λαός φιλειρηνικός. Θα πρέπει όμως να γνωρίζουνε ότι από την άλλη μεριά υπάρχει ένα βαθύ κράτος που συνωμοτεί με άλλες διεθνείς δυνάμεις εναντίον της ακεραιότητας της χώρας μας. Γι' αυτό θα πρέπει να μην έχουμε αυταπάτες. Αυτή η κατάσταση της συνέχισης του status quo και της ειρηνικής συνύπαρξης, πρέπει να είναι η τελευταία υποχώρηση που κάνουμε. Το γεγονός ότι υπάρχουν χώρες που αναγνωρίζουν τα Σκόπια ως Μακεδονία, είναι κάτι που δεν μας αφορά. Μόνο εμείς οι Έλληνες μπορούμε να δώσουμε ή όχι το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να οικειοποιούνται μέσω του όρου Μακεδονία ένα μεγάλο τμήμα του ελληνισμού.Χρειάζεται η βούλα της Ελλάδας για να θεωρηθούν γνήσιοι Μακεδόνες. Και όχι χάρτινοι όπως θεωρούνται σήμερα

«Εφόσον εμείς αρνούμαστε να βγάλουμε οι ίδιοι τα μάτια μας για να είμαστε αερστοί στα μάτια των ΗΠΑ και της Ευρώπης, μπορούμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας όπως κάναμε τόσα χρόνια. Αυτό όμως σημαίνει ότι θα πρέπει να αρνηθούμε κάθε άλλη παραχώρηση. Για όσο καιρό οι Σκοπιανοί μας προκαλούν με την αλυτρωτική τους προπαγάνδα, το απαράδεκτο Σύνταγμά τους, εμείς ως υπεύθυνος λαός, κληρονόμος μίας μεγάλης Ιστορίας, δεν θα δώσουμε σε καμία περίπτωση τη συγκατάθεσή μας» υπογράμμισε.

«Μπροστά στην πιθανότητα να οδηγηθούμε σε κατάσταση εθνικής τραγωδίας, θεωρώ ότι την απόφαση δεν πρέπει να την επωμιστεί μόνο η οποιαδήποτε μία κυβέρνηση. Όχι μόνο μια κυβέρνηση μειοψηφίας, όπως αυτή που έχουμε σήμερα. Ποια λοιπόν είναι η λύση; Το δημοψήφισμα; Η θέση του ελληνικού λαού είναι αρκετά σαφής που δεν χρειαζεται δημοψήφισμα. Αν όμως μια κυβέρνηση διανοηθεί να βάλει την υπογραφή της χώρας σε οποιαδήποτε συμφωνία που περιέχει το όνομα Μακεδονία, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα πρέπει να ρωτήσει τον ελληνικό λαό.»

«Αγαπητοί φίλοι και φίλες, πατριώτες και πατριώτισες, σε όλη μου τη ζωή αγωνίστηκα για την ενότητα του ελληνικού λαού. Πιστεύω απόλυτα ότι κι αυτό το μεγάλο πρόβλημα θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ενωμένοι, σαν μια γροθιά. και πιστεύω ότι είμαστε ενωμένοι. Γιατί ανεξάρτητα από τις όποιες διαφωνίες μας, είμαστε όλοι πατριώτες. Γιατί όταν υπερασπίζεται κανείς τα δίκαια της πατρίδας του, αυτό δεν είναι εθνικισμός, είναι πατριωτισμός. Και η Ελλάδα σήμερα έχει περισσότερο από κάθε άλλη φορά την ανάγκη από πατριώτες. Οι Έλληνες σήμερα ενωμένοι, δίνουν την απάντηση. Η Μακεδονία είναι μία. Και ήταν, είναι και θα είναι πάντα ελληνική. Ζήτω ο ελληνικός λαός!", τόνισε κλείνοντας την ομιλία του ο Μίκης Θεοδωράκης.»

Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Συλλαλητήρια για το «Μακεδονικό: Οι ταχυδακτυλουργίες περί «οργανωτών»…

Οι «αριστεροί» όλων (σχεδόν) των ποικιλιών και χρωμάτων επιστρατεύουν πλήθος από σοφιστείες και ταχυδακτυλουργικών  τεχνασμάτων εναντίον των Συλλαλητηρίων για το «Μακεδονικό»… 
Ο όγκος των εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών στο Συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και ο νέος σεισμός που προμηνύεται για το Συλλαλητήριο στην Αθήνα, έχει προκαλέσει μεγάλη αμηχανία και νευρική ταραχή, ΟΧΙ μόνο στο ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ Μαύρο Μέτωπο των δυνάμεων του ελληνικού προτεκτοράτου, αλλά και στην « «τσόντα» του Μετώπου αυτού: την «αριστερή» πολυχρωμία που διεκδικεί και την ιδεολογική αιχμή του Μετώπου…
Εδώ φτάσαμε. Η «αριστερά» να αποτελεί την ιδεολογική πρωτοπορία, την πολιτική εμπροσθοφυλακή, αλλά και τις «ομάδες κρούσης» (μέσω των ΜΚΟ), ΟΛΩΝ των στρατηγικών επιλογών της Παγκοσμιοποίησης και του 4ου Ράιχ: Από το...«λαθρομεταναστευτικό», το «Προσφυγικό», της νομιμοποίησης των πολυπολιτισμικών νοσημάτων, μέχρι την κατάλυση κάθε εθνικής, ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας… 

Εδώ φτάσαμε. Να προωθείται ο νέος ΦΑΣΙΣΜΟΣ του ΥΠΕΡ-εθνικού κεφαλαίου, ο πλανητικός «εθνικισμός» και «ρατσισμός» του 4ου Ράιχ, με προσωπεία: «Αντιφασιστικά», «αντιεθνικιστικά», «αντιρατσιστικά»… 

Και το χειρότερο; Την ιδεολογική και πολιτική εμπροσθοφυλακή, αλλά και τις «ομάδες κρούσης» του νέου ΦΑΣΙΣΜΟΥ, να την αποτελούν δυνάμεις μέσα από τους κόλπους της καθεστωτικής «αριστεράς»: της νεοταξικής «αριστεράς»… 

Τα Συλλαλητήρια έκαναν πιο ευδιάκριτα τα χαρακτηριστικά αυτής της «εμπροσθοφυλακής»… 

Οι πλέον υστερικοί του «αριστερού αντιφασισμού» και «αντιεθνικισμού» δεν δίστασαν να χαρακτηρίσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες των διαδηλωτών «εθνικιστές», «ακροδεξιούς» και «φασίστες»… 

Οι πιο πονηροί, αλλά και πιο δόλιοι, κατέφυγαν σε σοφιστείες και ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα του τύπου: «Ακροδεξιοί, φασίστες κ.λπ είναι οι οργανωτές». 

Αυτοί η πονηρούληδες, με την τυπική αστική λογική και τη γλώσσα της δημοσιογραφικής πορνείας, άφησαν στην …ησυχία του το πλήθος των εκατοντάδων χιλιάδων («αριστεροί που εξαφανίζουν το λαό από τις αναλύσεις τους) ΚΑΙ επικεντρώθηκαν στο …ψάξιμο των οργανωτών!!! 

Βεβαίως δεν αναρωτήθηκαν τούτο το απλό:Το πλήθος που δημιούργησε το λαϊκό σεισμό στο Συλλαλητήριο, ΟΥΔΟΛΩΣ ασχολήθηκε με το ποιοι ήταν οι οργανωτές: Αυτοί απλώς το έναυσμα δώσανε… 

Το καταλυτικό στοιχείο αυτών των συλλαλητηρίων δεν είναι οι «οργανωτές», αλλά το λαϊκό παλιρροϊκό κύμα που κατέκλυσε τα πάντα και το οποίο ξεπερνούσε κάθε πλαίσιο των «οργανωτών»:Μια λαϊκή ΕΚΡΗΞΗ εναντίον των δυνάμεων της Νέας Τάξης που έχουν αιματοκυλίσει τα Βαλκάνια, που κατασκευάζουν προτεκτοράτα, που προωθούν την κατάλυση των εθνικών μας συνόρων, που καταληστεύουν την Ελλάδα σε ΟΛΑ (από τον εθνικό της πλούτο μέχρι την ιστορία της και τα ονόματα), που έχουν οδηγήσει το λαό της στα τάρταρα της εξαθλίωσης, που την έχουν καταστήσει ΑΠΟΙΚΙΑ και αποθήκη ξένων δούλων, και πολλά άλλα… 

Αυτά αποτελούν τα «εκρηκτικά υλικά» αυτών των Συλλαλητηρίων, τη «σπίθα» της κινητοποίησης, με αιχμή το «εθνικό» και ΟΧΙ οι οργανωτές… 

Το ΟΥΣΙΩΔΕΣ, συνεπώς, για έναν που στέκεται από την πλευρά του λαού και όχι των δημίων του, είναι τα κοινωνικά, εθνικά και πολιτικά «υλικά» αυτών των λαϊκών εκρήξεων και όχι οι «οργανωτές»: Αυτοί είναι το τριτεύον και επουσιώδες… 

Φυσικά και πρέπει να βάλουμε στην εξίσωση της ανάλυσης και τους «οργανωτές». 

Βεβαίως, η ταξική αφετηρία είναι η ίδια η ΚΙΝΗΣΗ των λαϊκών μαζών, οι ζυμώσεις (εθνικές και πολιτικές) που συντελούνται στα σπλάχνα της ελληνικής κοινωνίας… 

Όταν περιφρονείς, όμως, την κοινωνία και τις ζυμώσεις που κυοφορούνται στα σπλάχνα της, και το χειρότερο όταν στέκεσαι ΑΠΕΝΑΝΤΙ και τις αφορίζεις σαν «εθνικιστικές» και «φασιστικές» τότε το να μιλάς για τους «ακροδεξιούς» και «φασίστες» ΟΡΓΑΝΩΤΕΣ, δεν χαρίζεις, απλώς, την κοινωνία σ’ αυτούς, αλλά αφήνει το έδαφος, γόνιμο και ελεύθερο, στο καθεστώς και στις δυνάμεις του 4ου Ράιχ, να εκτονώσουν τις λαϊκές εξάρσεις ΚΑΙ να τις χρησιμοποιήσουν για καινούργιες πολιτικές κατασκευές του καθεστώτος, για ξέπλυμα των καθεστωτικών δυνάμεων, καθώς και για παραγωγή νέων εφεδρειών… 

Αυτό κάνει η «αριστερά» σε όλες τις ποικιλίες της σήμερα, ιδιαίτερα σε αυτά τα Συλλαλητήρια που κινητοποιούν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων. 

Στέκεται απ’ ΕΞΩ, τα βρίζει και τα αφορίζει και τα αφήνει στο έλεος των καθεστωτικών παιχνιδιών και στο έλεος ΟΛΩΝ εκείνων των δυνάμεων του 4ου Ράιχ που με τις πράξεις τους έχουν συσσωρεύσει τα εκρηκτικά υλικά των λαϊκών εκρήξεων… 

Με τέτοιους «εχθρούς», «χρήσιμους» και επιδοτούμενους «αριστερούς», τι να τους κάνει τους «φίλους» το 4ο Ράιχ;;; 

Γι αυτό και αυτή η «χρήσιμη» ηλιθιότητα της «αριστεράς», αλλά και οι επιδοτούμενες «ομάδες κρούσης» (ΜΚΟ και πλήθος «αριστεριστών»), αναφέρονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑστους «οργανωτές»… 

Έτσι συγκαλύπτουν το δικό τους ΕΓΚΛΗΜΑ:Αυτό της εγκατάλειψης και του αφορισμού των λαϊκών ζυμώσεων και κινήσεων, οι οποίες στρέφονται ΜΕΤΩΠΙΚΑ εναντίον του καθεστώτος, των κατοχικών δυνάμεων, της πολιτικής, δημοσιογραφικής και ακαδημαϊκής πορνείας, καθώς και ΕΝΑΝΤΙΟΝ των μεγάλων αφεντικών του 4ου Ράιχ… 

Αυτή η «αριστερά», ταχυδακτυλουργικά, πετάει έξω από τη σκάφη το παιδί (τον ελληνικό λαό) και ασχολείται με τις σαπουνάδες (τους «οργανωτές») για να κρύψει το πρόσωπό της: Αυτό της επίλεκτης «ομάδας κρούσης» του 4ου Ράιχ… 

Μιλάει, δήθεν, εναντίον του ιμπεριαλισμού που κατασκευάζει προτεκτοράτα και σπέρνει το θάνατο, αλλά αποδέχεται το προτεκτοράτο των Σκοπίων και την απαίτηση αυτού του προτεκτοράτου (των ιμπεριαλιστών που το κατασκεύασαν) να σφετερίζεται το όνομα «Μακεδονία»!!! 

Φυσικά δεν μπορεί και να καταλάβει το γιατί το όνομα «Μακεδονία» πυροδοτεί τη συσσωρευμένη λαϊκή ΟΡΓΗ… 

Δεν μπορεί να καταλάβει τον γρανιτένιο εθνικό και πολιτισμικό ιστό της ελληνικής κοινωνίας που ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ στην επέλαση της νέας φασιστικής Πανούκλας… 

Εθνικός Ιστός μπολιασμένος με το Ορθόδοξο φρόνημα. Από δω απορρέει και η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του Εκκλησιαστικού κλήρου που και αυτήν την αντίσταση οι «ομάδες κρούσης» της νεοταξικής «αριστεράς στιγματίζουν ως «σκοταδισμό»… 

Αλλά πάνω σε αυτά θα επανέλθουμε… 

Τώρα ας βροντοφωνάξουμε: ΟΛΟΙ στο Συλλαλητήριο της Κυριακής στο Σύνταγμα…

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Κι όμως, χρειάζονται τα συλλαλητήρια!

Ο χειρότερος «βραχνάς» του ΣΥΡΙΖΑ – αυτό που περισσότερο φοβόταν – γίνεται πραγματικότητα:

Μαζικά συλλαλητήρια, έναντίον της πολιτικής του!

Μόνο που απ’ αλλού το περίμενε κι απ’ αλλού του ήλθε…

Το περίμενε για την υπεροφορολόγηση ή τους πλειστηριασμούς σπιτιών, για τις αλλεπάλληλες – και αχρείαστες - περιοκοπές συντάξεων ή τη μείωση του αφορολόγητου…

Και του ήλθε για το… Μακεδονικό!

Θυμάστε όλους αυτούς τους σχολιαστές, αναλυτές, δημοσκόπους, επικοινωνιολόγους κλπ.. που μας είχαν πρήξει, χρόνια τώρα, με τις χιλιοφορεμένες «μανιέρες» και τα τετριμμένα κλισέ:

--Πώς ο κόσμος ενδιαφέρεται μόνο για την τσέπη του…

-- Και πώς για όλα τα άλλα δεν δίνει μία…

Ε λοιπόν, τώρα αποδεικνύεται πως ενδιαφέρεται ασφαλώς για την τσέπη του, αλλά ξεσηκώνεται και παθιάζεται για τα «άλλα», αυτά που έχουν μεγάλο «συμβολικό φορτίο» και ισχυρό αποτύπωμα στην συλλογική ταυτότητά του.

Τα εθνικά θέματα φερ’ ειπείν!

Ιδιαίτερα όταν μυρίζεται πως πάει να γίνει ανεπανόρθωτη ζημιά.

Όπως τώρα, στο «Μακεδονικό».

Ξέχασαν πως παλαιοί και έμπειροι πολιτικοί – κι όχι ακροδεξιοί ή έστω συντηρητικοί, αλλά ακραιφνείς σοσιαλιστές, όπως ο Φρανσουά Μιτεράν – έχουν διακηρύξει κι έχουν προειδοποιήσει πως:

--«Πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων»!

Και τα σύμβολα έχουν τόσο μεγάλη βαρύτητα στην Πολιτική, γιατί συμπυκνώνουν και εμπεδώνουν την συλλογική ταυτότητα ενός λαού.

Κι αυτή τη ταυτότητα τον συγκροτεί σε δημοκρατική κοινωνία και σε Έθνος.

Αν του θίξεις αυτή την ταυτότητα, θα δείς απροσδόκητες συμπεριφορές από ένα λαό φαινομενικά ως τότε «παρατημένο» ή «αδρανή» ή «κοιμισμένο»…

Ξαφνικά να ξεσηκώνεται και να παθιάζεται και να μη κάνει πίσω.

Ο κυνικός «υλισμός» στην προσέγγιση της Πολιτικής είναι μια ξοφλημένη μπαρούφα. Αριστερών (ασφαλώς), αλλά και δεξιών (μεταξύ μας)…

Διότι οι αριστεροί είναι επιρρεπείς σε τέτοιες ανοησίες (λόγω «υλιστικής» αντίληψης της Ιστορίας), αλλά και οι δεξιοί, εδώ που τα λέμε, όταν προσπαθούν και καλά να το παίξουν «ρεαλιστές», λένε παρόμοιες κοτσάνες.

Όμως, ο Ρεαλισμός δεν είναι πρόσχημα υποταγής!

Δεν είναι μια «συνταγή» που οδηγεί πάντα σε άνευ όρων υποχωρήσεις…

Ρεαλισμός ΔΕΝ είναι όταν σε προκαλεί η Τουρκία να λές: «είναι πολύ ισχυρή, για να τα βάλω μαζί της»

κι όταν σε προκαλούν τα Σκόπια ή η Αλβανάι να λές: «αυτοί είναι πολύ… ανίσχυροι, για να ασχοληθώ μαζί τους»!

Αυτό ΔΕΝ είναι ρεαλισμός!

Ξεφτίλα είναι…

Τι θα γίνει παιδιά, έτσι θα πάει;

Με τους «ισχυρούς» δεν τα βάζουμε γιατί «δεν μας παίρνει», με τους «μικρούς» δεν τα βάζουμε γιατί «δεν καταδεχόμαστε», τελικά όλοι στην καρπαζιά θα μας έχουν;

Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση, να πατήσουμε πόδι και να βρούμε κι εμείς το δίκιο μας;

Ο Ρεαλισμός σου επιβάλει να σταθμίζεις τους συσχετισμούς και να επιλέγεις τη στιγμή της «επίθεσης» από εκείνη της «άμυνας»…

Ο ρεαλισμός σου επιβάλει πριν καθίσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων να ζητήσεις τα πάντα, ώστε πάνω στη διαπραγμάτευση να μπορέσεις να κρατήσεις τουλάχιστον τα βασικά.

Οποιος ξεκινά τη διαπραγμάτευση έχοντας δώσει τα πάντα, δεν είναι «ρεαλιστής».

«Μακάκας» είναι (με το συμπάθειο)!

Κόντρα λοιπόν σε όσα περίμεναν οι περισσότεροι, ο κόσμος δυσαρεστείται με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και με τις κολοτούμπες του και τη φοροκαταιγίδα και τα νέα μνημόνια που επέβαλε. Δυσαρεστείται πολύ. Αλλά δεν ξεσηκώνεται γι’ αυτά.

Θα τον μαυρίσει για όλα αυτά πάνω από την κάλπη. Αλλά δεν ξεσηκώνεται…

Πάσχισαν οι συνδικαλιστάδες να τους κατεβάσουν στους δρόμους και δεν τα κατάφεραν. «Λόχοι αγγαρίας» παρελαύνουν κάθε φορά. Με τα ίδια συνθήματα.

Ο κόσμος βαρυγγομά, αλλά δεν κατεβαίνει…

Και ξαφνικά ξεσηκώνεται για το Μακεδονικό!

--Φέρτε μας δέκα μνημόνια, είπαν σε κάποιον πολιτικό προχθές κατά την περιοδεία του στη Βόρειο Ελλάδα.

Αλλά όχι όνομα στα Σκόπια με τη λέξη Μακεδονία.

Τα συλλαλητήρια δεν είναι εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής!

Σύμφωνοι…

Υπο κανονικές συνθήκες ούτε είναι ούτε πρέπει να είναι.

Να είμαστε ξεκάθαροι…

Αλλά υπάρχουν στιγμές «οριακές» - «μη κανονικές»!

Οπότε – τότε - χρειάζονται. Είναι απαραίτητα!

Πότε;

Όταν για παράδειγμα, ξυπνά η χώρα από λήθαργο και αντιλαμβάνεται πως η ηγεσία της δεν είχε αντιδράσει σε υπαρκτό κινδυνο. Ο οποίος αφέθηκε να πάρει μεγάλες διαστάσεις και να δημιουργεί σοβαρή απειλή.

Τότε εκεί που ζορίζουν τους ηγέτες του και πιέζουν τη χώρα απ’ έξω να δεχθεί τα απαράδεκτα, ο λαός μπορεί να στηρίξει την ηγεσία του να δώσει την έσχατη μάχη. Και να γύρει την πλάστιγγα υπέρ της χώρας του.

Το 1991 η Ελλάδα διαπίστωσε πως αυτό που όλες οι ως τότε ηγεσίες της θεωρούσαν «ανύπαρκτο πρόβλημα» – η αλυτρωτική προπαγάνδα της Γιουγκοσλαβιας για το Μακεδονικό – είχε μετατραπεί πια σε πολύ πραγματική απειλή.

Και με τα δύο μεγάλα συλλαλητήρια που έγιναν τότε – σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα – αλλά και με τα συγκλονιστικά συλλαλητήρια της ομογένειας που ακολούθησαν στις μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου– οι ξένοι κατάβαν πως υπήρχε πρόβλημα.

--Αν τότε έβαλαν τα Σκόπια με προσωρινό όνομα στα Ηνωμένα Έθνη – κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ…

--Αν τότε υποχρέωσαν τα Σκόπια να διαπραγματευθούν με την Ελλάδα το μόνιμο όνομά τους και να εξασφαλίσουν την έγκριση της Ελλάδας – πράγμα που επίσης δεν έχει γίνει ποτέ…

--Αν στο μεταξύ 60 χώρες και όλοι οι διεθνείς Οργανισμοί δεν αναγνωρίζουν τα Σκόπια ως «Μακεδονία», αλλά – προσωρινά - ως FYROM,

--Αν ακομα κι από τις 130 χώρες που τους έχουν αναγνωρίσει ως «Μακεδονία», δύο τουλάχιστον αλλάζουν τώρα (η Σερβία και η Βουλγαρία)…

--Αν ακόμα και οι υπόλοιπες χώρες που τους αναγνωρίζουν ως «Μακεδονία» δηλώνουν ότι δεν δέχονται το αλυτρωτισμό που υπονοεί το όνομά τους και διακηρύσσει το Σύνταγμά τους.

Κι αν το θέμα παραμένει ανοικτό ακόμα – εκεί που επί 47 χρονια πριν το 1991 δεν είχαμε αντιδράσει καθόλου ως κράτος και είχε περάσει παντού το ψευδεπίγραφο «Μακεδονικό» ιδεολόγημα…

Όλα αυτά συνέβησαν, επειδή έγιναν τότε εκείνα τα συλλαλητήρια!

Κι επειδή βρέθηκαν - τότε και έκτοτε -καποιοι πολιτικοί να το παλέψουν – και να το πληρώσουν (μη λέμε ονόματα…).

Η αδικαιολόγητη σιωπή της επίσημης Ελλάδας από το 1944 ως το 1991, έκανε απαραίτητα τα συλλαλητήρια του 1992!

Πράγματι, τα συλλαλητήρια δεν λύνουν προβλήματα. Αλλά μπορούν να αλλάξουν συσχετισμούς, να δημιουργήσουν εντυπώσεις, να ενισχύσουν τη διαπραγματευτική θέση μιας χώρας, την ώρα που νιώθει «στριμωγμενη».

Αυτό έγινε τότε.

Αυτό γίνεται και τώρα.

Τόσο απλό…

Και βγαίνουν σήμερα και καταγγέλλουν τα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό ΠΟΙΟΙ; Για να τους δούμε έναν-έναν…

* Πρώτον, αυτοί που θέλουν να υποχωρήσουμε και να δεχθούμε ό,τι μας δώσουν. Και παλαιότερα αυτό ήθελαν και τώρα αυτό θέλουν – και δεν το κρύβουν.

Δεν είναι «αντίθετοι» στα συλλαλητήρια.

Είναι μόνιμοι υπέρμαχοι κάθε υποχώρησης!

* Δεύτερον – σε ενίσχυση του πρώτου – σήμερα αναθεματίζουν τα συλλαλητήρια, οι ίδιοι που πίεζαν να δεχθούμε τα πάντα και στο Κυπριακό το 2004...

Οι οπαδοί του Σχεδίου Ανάν, αυτοί που μας «προειδοποιούσαν» πως, αν απορριφθεί το εκτρωματικο εκείνο Σχέδιο, τάχα «θα απόμονωθεί η Κύπρος διεθνώς», δεν θα μπεί η Κύπρος στην Ευρώπη και θα αναγνωριστεί απ’ όλα τα κράτη το ψευδοκράτος…

Αλλά την «πάτησαν»! Ο Κυπριακός Ελληνισμός καταψήφισε τότε με συντριπτικό ποσοστό 76% το Σχέδιο Ανάν και δεν συνέβη τίποτε απ’ όσα «προέβλεπαν»: Η Κύπρος μπήκε αμέσως μετά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κανένας στον κόσμο δεν αναγνώρισε το ψευδοκράτος.

Για θυμηθείτε όμως, ποιοι είχαν λυσάξει τότε να δεχθούμε το Σχέδιο Ανάν…

Τι σύμπτωση; Είναι οι ίδιοι που λυσσάνε τώρα εναντίον των Συλλαλητηρίων για το Σκοπιανό (και θέλουν άνευ όρων υποχώρηση και σε αυτό)…

Αποτυχημένες πολιτικο-δημοσιογραφικες ελίτ (μέσα στις οποίες συμμετέχει η Αριστερά, που μας το παίζει «ανεύθυνη»), οι οποίες χρησιμοποίησαν το λαϊκισμό κατά κώρον, ξαφνικά ξιφουλκούν κατά του λαικισμού, όταν ο κόσμος προσπαθεί να εκφράσει την ψυχή του.

Γιατί και η ψυχή του κόσμου κάποτε πρέπει να εκφραστεί – έτσι δεν είναι;

Αλλιώς, τι στην ευχή δημοκρατία έχουμε;

Και γιατί υπάρχει το δικαίωμα του «εκφράζεσθαι» και του «συναθροίζεσθαι»;

Για να κάνουν καθημερινά «επαναστατική γυμναστική» οι συντεχνίες και οι κομματικοί λόχοι, αλλά ποτέ να μην εκφράζεται το φρόνημα της λαϊκής πλειοψηφίας;

Για περιθωριακούς ακτιβιστές τύπου «Ρουβίκωνα» ισχύει μόνο η δημοκρατία; Για την πλειοψηφία του λαού δεν ισχύει;

Τι κατάντια είναι αυτή;

* Και ποιοι άλλοι ενοχλούνται με τα εθνικά συλλαλητήρια;

Όλοι αυτοί που το είχαν κάνει «φάμπρικα» να κατεβάζουν κάθε τόσο μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες, ενάντια στο ΝΑΤΟ, «ενάντια στις βάσεις του θανάτου», σε συμπαράσταση για τη Γάζα, ενάντια στον Πόλεμο στο Ιράκ, ενάντια στην Αμερικανική επέμβαση στο Παναμά, ενάντια στη Ειρηνευτική Συμφωνία του Κάμπ Ντέηβιντ, ενάντια στο Ισραήλ, υπέρ των Παλαιστινίων (ακόμα κι όταν …σφάζονται μεταξύ τους) υπέρ του… Μπουργκίνα Φάσο, της Ζιμπάμπουε και του Πολισάριο!

Τότε είχαν ξεχάσει ότι «με διαδηλώσεις δεν γίνεται εξωτερική πολιτική»…

Τώρα το θυμήθηκαν.

Πρόκειται για ιδεοληπτικούς αριστερούς, που έχουν υποστηρίξει όλα τα «δίκαια αιτήματα» όλων των άλλων λαών της γής (ακόμα κι όταν δεν είναι και τόσο … δίκαια) εκτός από τα δίκαια του Ελληνικού λαού!

Πρόκειται για τυφλωμένους φανατικούς – επαγγελματίες της εκ του ασφαλούς συμπαράστασης προς τρίτους – που φωνασκούν για τους «αγώνες» και τα εθνικά συμφέροντα όλων των άλλων, αλλά στην περίπτωση που θίγονται τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας προτείνουν να υποκύψουμε και να παραδοθούμε.

Συμπαραστέκονται στον εθνικισμό όλων των άλλων.

Αλλά θεωρούν… «εθνικιστή» όποιον Έλληνα πιστέψει πως δεν μπορεί να παραδώσει τα αυτονόητα. Τέτοιοι ρεζίλια…

Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει ποιος κάνει το συλλαλητήριο της Κυριακής στη Θεσσαλονίκη.

Δεν ξέρω τι θα πούν όσοι μιλήσουν εκεί.

Ξέρω όμως, πως θα πάνε πολλοί.

Απ’ όλο το πολιτικό φάσμα…

Όχι μόνο για να βροντοφωνάξουν για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας στην άλλη πλευρά των συνόρων…

Που κι αυτό από μόνο του έχει μεγάλην αξια τούτη τη στιγμή.

Αλλά και για να δώσουν ένα «μήνυμα» μέσα στην Ελλάδα, σε όλους αυτούς που διαδηλώνουν για τα πάντα, εκτός από όσα αληθινά αγγίζουν το λαό και εκφράζουν την ψυχή του.

Γιατί όταν ο κόσμος κοιμάται γκρινιάζουν όλοι πως «ο κόσμος κοιμάται»…

Κι όταν ο κόσμος ξυπνάει, τότε τρομάζουν… την αφύπνισή του!

Ναι είναι αλήθεια, πως η ηγεσία ενός Έθνους πρέπει να εκλογικεύει το εθνικό συμφέρον.

Αλλά όταν παίρνει μόνιμο διαζύγιο με την ψυχή του Έθνους, τότε δεν έχει τίποτε να «εκλογικέψει» πια…

Τότε δεν στέκει ούτε το Έθνος ούτε η δημοκρατία!