Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ   ΑΡΓΟΛΙΔΑ                  

ΜΑΛΛΟΝ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΚΡΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΛΥΣ ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ. ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΗΛΘΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ. ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ. ΣΟΒΑΡΗ ΚΑΙ ΣΩΣΤΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΚΑΙ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ. ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΑΝ. ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ.

ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΔΕΝ ΑΠΟΦΕΥΧΘΗΚΕ ΤΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΕΤΡΟ, ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ (...ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ) ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ, ΛΑΘΟΣ Η ΜΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΝΑΥΠΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ (ΕΥΤΥΧΩΣ ΤΟ ΔΙΟΡΘΩΣΕ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ), Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΠΡΟΦΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΗ Η ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΖΥΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟ ΛΑΖΑΡΙΔΗ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΤΟΠΙΚΟΥΣ <<ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ>>.

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Αλέξης Παπαχελάς: Τα βαρίδια που δυσκολεύουν την Ελλάδα


Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην “Καθημερινή της Κυριακής”

 

Η ​χώρα έχει ορισμένα βαρίδια στα πόδια της, που θα τη δυσκολέψουν πολύ να σταθεί ξανά στο ύψος των δυνατοτήτων της. Το χρέος είναι ένα ζήτημα. Υπάρχουν, όμως, δομικά βαρίδια που δύσκολα ξεπερνιούνται.

Ενα παράδειγμα είναι ο θεσμοθετημένος λαϊκισμός. Το πολιτικό σύστημα έχει φροντίσει να κάνει τον βίο αβίωτο σε όποιον θέλει να αφήσει για λίγο τη δουλειά του και να προσφέρει από κάποια θέση. Βάζει «οροφή» στις αμοιβές για στελέχη τραπεζών, ΔΕΚΟ και άλλων οργανισμών. Το κάνει για να πατάξει δήθεν το φαινόμενο των golden boys. Οπότε οι μόνοι ενδιαφερόμενοι είναι οι συνωστιζόμενοι στα κομματικά γραφεία, που δεν θα μπορούσαν ποτέ να εργασθούν στον ιδιωτικό τομέα. Και, βεβαίως, όσοι ξέρουν να βγάλουν χρήματα με άλλον τρόπο. Εκείνοι που θέλουν να προσφέρουν, γιατί έχουν κάνει πέντε πράγματα στη ζωή τους, ξέρουν επίσης ότι θα έχουν απέναντί τους ένα τερατώδες «πόθεν έσχες» σε δημόσια θέα, συχνές επισκέψεις σε ανακριτές και τη μεγάλη πιθανότητα να δουν τον εαυτό τους κρεμασμένο στα «μανταλάκια». Οπότε, όποιος σοβαρός άνθρωπος καλείται να προσφέρει από μία θέση απαντά: «Ευχαρίστως να βοηθήσω, αλλά… από το σπίτι μου».

Αλλο βαρίδι είναι, μιας και μιλάμε για τα «μανταλάκια», το επίπεδο της ενημέρωσης. Εκβιαστές, μικρομεσαίοι, αλλά και μεγαλοθεσμικοί υπήρχαν πάντοτε. Βιώνουμε, όμως, στην Ελλάδα το παγκόσμιο φαινόμενο της διάχυσης και του εκφυλισμού της ενημέρωσης. Εδώ απλώς έχει και μια έντονη βαλκανική οσμή. Με λίγα χρήματα «δολοφονείς» προσωπικότητες και ισοπεδώνεις ιδέες και αξίες. Πάτος δεν υπάρχει. Ούτε και φίλτρο για να καταλάβει ο μέσος πολίτης τι είναι αλήθεια και τι ψέμα μέσα στον πολτό του copy paste και της υπερβολής. Το έχουμε ήδη πληρώσει ακριβά αυτό. Ακόμη και αυτοί που κυβερνούν σήμερα καταλαβαίνουν πόσο άρρωστο και αδηφάγα δολοφονικό είναι το ενημερωτικό σύστημα, το οποίο απερίσκεπτα καβάλησαν για να έλθουν στην εξουσία. Οσο για την περιώνυμη μάχη κατά της διαπλοκής, και ναυάγησε και προκάλεσε σε ορισμένους κυβερνώντες νοσταλγία για την παλαιά διαπλοκή που δεν έμοιαζε και τόσο πολύ με Φαρ Ουέστ.

Αφήνω στην άκρη τα κλισέ, που όμως είναι ζωτικά, για τη Δικαιοσύνη και τη δημόσια διοίκηση.

Το χειρότερο θεσμικό βαρίδι, τέλος, το έβαλε ο κ. Τσίπρας στα πόδια μας και γι’ αυτό έχει ιστορική ευθύνη. Η απλή αναλογική μπορεί εύκολα να είναι αυτή που θα οδηγήσει τη χώρα εκτός Ευρωζώνης, εάν στις επόμενες εκλογές δεν γίνει κάτι πολύ θεαματικό. Σκεφθείτε πόσα και ποια κόμματα μπορεί να μπουν στη Βουλή. Σκεφθείτε τη χαρά των ολιγαρχών, που με λίγες χορηγίες θα μπορούν εύκολα να ελέγχουν εύθραυστες και σύνθετες πλειοψηφίες. Και πάνω απ’ όλα, αναλογισθείτε τον κίνδυνο της ακυβερνησίας σε μια στιγμή που η χώρα θα χρειάζεται γενναίες και άμεσες αποφάσεις.

Το πρόβλημα είναι ότι κανένα από τα βαρίδια δεν μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα από τα πόδια της χώρας. Πράγμα που σημαίνει ότι ο επόμενος που θα κληθεί να κυβερνήσει αυτήν τη χώρα θα καταλάβει πολύ γρήγορα ότι μπορεί να μην είναι και εντελώς κυβερνήσιμη, εκτός εάν λειτουργήσει σαν καμικάζι.

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

ΑΠΟ ΤΟ ANTINEWS          

            ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ......

Μια απίστευτη ιστορία (απροσδόκητα επίκαιρη, μάλιστα)…

Σήμερα θα σας πω μιαν ιστορία. Απίστευτη ιστορία…

Μια ιστορία σχεδόν «θεατρική» – σε «πέντε πράξεις», μάλιστα…

Και σαν καλώ όχι να την πιστέψετε, αλλά να την ψάξετε! Να την τσεκάρετε! Να διασταυρώσετε όλες τις πληροφορίες που θα διαβάσετε μόνοι σας…

Όπως διασταύρωσα κι εγώ, όσα σας γράφω πιο κάτω.

Κι είναι όλα αλήθεια! Ως την τελευταία λεπτομέρεια…

Πρώτη Πράξη: Ήδη από την πρώτη ομιλία του Βουλή ως εκλεγμένος αρχηγός της ΝΔ (Δεκέμβριος 2009), ο Αντώνης Σαμαράς έβαλε θέμα για την οριοθέτηση της Ελληνικής ΑΟΖ!

Και το έθεσε ακόμα πιο αναλυτικά, σε ειδική «προ ημερησίας» συζήτηση που ζήτησε - ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - ένα χρόνο αργότερα.

Τότε πολλοί ειρωνεύονταν την αναφορά στην ΑΟΖ, αμφισβητούσαν την ύπαρξη σημαντικών ενεργειακών αποθεμάτων, ή φοβόντουσαν ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε… άμεση σύγκρουση με την Τουρκία!

Υπήρξαν τότε (όπως υπήρχαν και τα προηγούμενα χρόνια), διάφορα δημοσιεύματα, στον «έγκριτο» τύπο, από κάθε είδους «ειδημόνες», που προέτρεπαν να ΜΗ πολυμιλά ο πολιτικός κόσμος για ΑΟΖ…

Ωστόσο ο Σαμαράς ήταν ο πρώτος πολιτικός αρχηγός που τόλμησε και το έκανε δημόσια…

Δεύτερη Πράξη: Ήδη από χρόνια πριν, υπήρξαν τέσσερις τολμηροί Έλληνες ειδικοί, ορισμένοι αναγνωρισμένοι διεθνώς πανεπιστημιακοί - δύο παραδοσιακοί δεξιοί, ένας ΠΑΣΟΚος και ένας μάλλον «υπερκομματικός» – που επέμεναν συνεχώς με χάρτες, στοιχεία, πλήθος εμπειρικά ευρήματα και ισχυρά επιχειρήματα, ότι η Ελλάδα έπρεπε να προχωρήσει στην ανακήρυξη της ΑΟΖ, μέσα στην οποία υπήρχαν «πολύ σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου» κυρίως (ίσως και πετρελαίου).

Οι «ομάδα αυτή των 4» (με τη βοήθεια κι άλλων σοβαρών ειδικών που δούλεψαν κατά καιρούς μαζί τους), δεν είχε καταφέρει να πείσει ως τότε τον Ελληνικό πολιτικό κόσμο…

Έπεισε όμως τους… Κύπριους! Οι οποίοι (επί Προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου), παρά το γεγονός ότι η χώρα τους βρίσκεται κατά 40% υπό κατοχή, ανακήρυξαν την ΑΟΖ της Κύπρου, την οριοθέτησαν με όλες τις «όμορες» χώρες προς νότον (Αίγυπτο, Ισραήλ, Λίβανο), προχώρησαν σε παραχωρήσεις «οικοπέδων» κι είχαν ήδη τα πρώτα πολύ σημαντικά ευρήματα.

Εξ αιτίας των οποίων αναβαθμίστηκε η γεωπολιτική σημασία της Κύπρου με τρόπου που ακόμα ΔΕΝ έχει αντιληφθεί μεγάλο μέρος του Ελληνικού πολιτικού κόσμου.

Ο Κύπριος δημόσιος λειτουργός που πείστηκε τότε από την «ομάδα των 4» και χειρίστηκε την υπόθεση για λογαριασμό της Κύπρου, έγινε ο… «πέμπτος» της ομάδας αυτής. Και θεωρείται ήδη ο «πατέρας» της Κυπριακής ΑΟΖ.

Ο Σαμαράς τα είχε δει όλα αυτά, εγκαίρως...

Και κάποιοι θυμούνται ακόμα το επιχείρημά του, στη Βουλή:

--Αυτό που τόλμησε κι έκανε η υπό κατοχή ευρισκόμενη Κύπρος, πως μπορεί να διστάζει ακόμα να το κάνει η Ελλάδα;

Σας φαίνεται σήμερα «αυτονόητο» αυτό, έτσι δεν είναι;

Ε λοιπόν, το 2010 ΔΕΝ ήταν!

Τρίτη Πράξη: Στις αρχές Ιουλίου του 2012, ο Αντώνης Σαμαράς είχε μόλις αναλάβει Πρωθυπουργός, πήγε αμέσως στο νοσοκομείο, για τη γνωστή «περιπέτεια» με το μάτι του και ανάρρωνε για λίγες μέρες σπίτι του πριν εγκατασταθεί στο Μαξίμου…

Τότε στενοί συνεργάτες του πληροφορήθηκαν πως η Άγκυρα είχε αρχίσει, δύο μήνες πριν, να βγάζει σε δημόσιο διαγωνισμό τα «οικόπεδα» της Ελληνικής ΑΟΖ στο Καστελόριζο! Δηλαδή να δημοπρατεί σε ξένες πετρελαϊκές εταιρίες συμβάσεις παραχώρησης για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων σε περιοχές της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) δυτικά και νότια του Καστελόριζου.

Και καταλαβαίνετε πως, αν έβαζαν «πόδι» εταιρίες-κολοσσοί όπως η Εxxon στην Ελληνική ΑΟΖ, για λογαριασμό της Τουρκίας, άντε να τους βγάλεις μετά…

Ενημέρωσαν λοιπόν οι δύο σύμβουλοι αμέσως τον Πρωθυπουργό Σαμαρά. Ο οποίος κάλεσε αμέσως σύσκεψη στο Μαξίμου (από τις πρώτες που έκανε μετά την ανάρρωσή του), με σκοπό την ενημέρωση για το πολύ κρίσιμο αυτό ζήτημα, για το οποίο δεν έγραφε τίποτε ο Ελληνικός Τύπος!

Από τα πρώτα που τους είπε τότε - με άψογη αστική ευγένεια ασφαλώς, αλλά και εις άπταιστον … «Καλαματιανή διάλεκτο» όταν χρειάστηκε - είναι ότι αυτή η τόσο σοβαρή πληροφορία έπρεπε να του είχε φτάσει αρμοδίως και υπηρεσιακώς από το υπουργείο Εξωτερικών! Κι όχι να του τη φέρουν οι… συνεργάτες του από τα δικά τους «δίκτυα» πληροφοριών…

Πρέπει να έγιναν κι άλλα «κουφά» σε εκείνη τη σύσκεψη (που επίσης δεν μαθεύτηκε ποτέ), αλλά η κατάληξη ήταν πως η Ελλάδα θα ανακήρυσσε αμέσως τα όρια της δικής της ΑΟΖ. Ώστε να σταματήσουν οι ξένες εταιρίες να συμμετέχουν στο διεθνή διαγωνισμό της Τουρκίας για παραχώρηση ελληνικών θαλάσσιων «οικοπέδων».

Έγινε μάλιστα αστραπιαία και η σχετική προετοιμασία, ώστε να μπορούν εύκολα επισήμως οι χάρτες από Ελληνικής πλευράς. (Ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών μπορεί να πληροφορηθεί την ακρίβεια όλων αυτών των «στοιχείων»…)

Αμέσως μετά, λοιπόν, υπήρξαν δημοσιεύματα στον Ελληνικό «έγκριτο» Τύπο, που στοχοποιούσαν ως… «φιλοπόλεμο εθνικιστή» (!) τον σύμβουλο του Σαμαρά, ο οποίος είχε φέρει εξ αρχής την πληροφορία στον Πρωθυπουργό, για την «επέκταση της παραχώρησης οικοπέδων» από πλευράς Τουρκίας…

Τα δημοσιεύματα αυτά του ελληνικού τύπου, τα αναπαρήγε ατόφια ο Τουρκικός Τύπος τις επόμενες μέρες (με την απαραίτητη «σπέκουλα»)...

Μαζί με τη «στοχοποίηση» του συμβούλου, υπήρξαν τότε σε ελληνικές εφημερίδες και «κατευθυνόμενα σχόλια – μάλλον από κάποιους «κύκλους» του Ελληνικού ΥΠΕΞ – ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε άμεσα πολεμική αντίδραση εκ μέρους της Τουρκίας!

Επικαλούνταν μάλιστα οι «διπλωματικοί κύκλοι» και συνέντευξη του Νταβούτογλου, τότε υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, ότι η Τουρκία «θα κηρύξει» τον Πόλεμο, αν η Ελλάδα δημοσιεύσει χάρτες της ΑΟΖ της (όπως είχε κάνει εδώ και χρόνια η Κύπρος, χωρίς να την κηρύξει τον πόλεμο η Τουρκία!)

Ο Νταβούτογλου, βέβαια, δεν είχε πει κάτι τέτοιο…

Είχε πει κάτι πολύ διαφορετικό:

Ότι τέτοια πράγματα στο παρελθόν θα μπορούσαν να προκαλέσουν και πόλεμο ακόμα. Τονίζοντας ότι δεν βρισκόμαστε πια σε εκείνες τις εποχές…

Επρόκειτο λοιπόν για «παρανόηση» από ελληνικής πλευράς.

Ίσως και για ηθελημένη παρανόηση…

Εν πάση περιπτώσει, τα σχέδια της κυβέρνησης Σαμαρά τροποποιήθηκαν ελαφρά, αλλά δεν άλλαξαν ουσιαστικά.

Δεν δημοσίευσε πλήρως και αναλυτικούς χάρτες τότε. Αλλά ενημέρωσε επισήμως (ΝΟΤΑΜ) τον Οργανισμό του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, ότι οι περιοχές στις οποίες «παραχωρεί» θαλάσσια «οικόπεδα» η Τουρκία ανήκουν στην Ελληνική ΑΟΖ.

Η Τουρκία βέβαια, τότε διαμαρτυρήθηκε και το διέψευσε, χωρίς όμως άλλη «κλιμάκωση»...

Αλλά τη ζημιά την είχε πάθει! Οι ξένες εταιρίες που έβαζαν υποψηφιότητα για να πάρουν θαλάσσια «οικόπεδα» στην περιοχή έκαναν αμέσως πίσω!

Ο λόγος ήταν απλός. Η ανακοίνωση της Ελλάδας («είναι δική μου η ΑΟΖ στην περιοχή») δημοσιεύτηκε επισήμως στην επίσημη έκδοση (ηλεκτρονική και έντυπη) του Οργανισμού για το Δίκαιο της θάλασσας.

Η διάψευση της Τουρκίας μπήκε μόνον ως… άτυπη «υποσημείωση»!

Γιατί; Γιατί απλούστατα, η Ελλάδα έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ η Τουρκία όχι. Επομένως στο θέμα αυτό οι επίσημες ανακοινώσεις της Ελλάδας έχουν «νομική βαρύτητα», ενώ της Τουρκίας δεν έχουν…

Και καμία μεγάλη διεθνής εταιρία δεν διακινδυνεύει να «μπλέξει» σε υποθέσεις αμφισβητούνται με «ισχυρό τρόπο».

Έτσι αποτράπηκε η δημιουργία πολύ σοβαρών «τετελεσμένων» τότε, από την Τουρκία σε βάρος της Ελληνικής ΑΟΖ.

Αποτράπηκε «μετ’ εμποδίων», βεβαίως!

«Εμποδίων» που τα δημιούργησαν κυρίως «κύκλοι» εντός Ελλάδος…

Ο Σαμαράς κατάφερε να «το σώσει», έστω και την τελευταία στιγμή. Και μάλλον συνειδητοποίησε τότε, πέραν πάσης αμφιβολίας, πόσο «ναρκοθετημένο» ήταν το έδαφος της διακυβέρνησης μέσα στην ίδια τη χώρα.

Ακόμα και στα πιο «προφανή»…

Τέταρτη Πράξη: Τον Αύγουστο του 2013, ο Σαμαράς επισκέπτεται επισήμως της ΗΠΑ και συναντιέται με τον Πρόεδρο Ομπάμα…

Τότε, προσκλήθηκε για γεύμα εργασίας από ένα κορυφαίο και διακομματικό think tank των ΗΠΑ.

Εκεί ρωτήθηκε ο Έλληνας Πρωθυπουργός για την Ελληνική ΑΟΖ.

--Πόσα υπολογίζετε πως είναι τα ενεργειακά σας αποθέματα.

Και απάντησε...

Διευκρινίζοντας, ασφαλώς, πως πρόκειται για προκαταρτικές «προσεγγίσεις». Αλλά ασφαλείς και αξιόπιστες.

Η απάντησή του άφησε άφωνο τον Πρόεδρο του think tank.

Ο οποίος τον ρώτησε ξανά.

-- Που ακριβώς στηρίζετε αυτούς τους υπολογισμούς;

Και ο Σαμαράς απάντησε δίνοντας του στοιχεία του πιο επίσημου Αμερικανικού Οργανισμού, που «διασταυρώνονταν» μάλιστα με αντίστοιχα στοιχεία του πιο σοβαρού Γαλλοκαναδικού Οργανισμού.

Τα νούμερα που είχε δώσει ο Σαμαράς ήταν πιο «μετριοπαθή» από τους αντίστοιχους υπολογισμούς και των δύο αυτών απόλυτα αξιόπιστων διεθνών οργανισμών!

Εκεί είναι που ο Αμερικανός έμεινε εμβρόντητος…

-- Είναι αλήθεια αυτά τα στοιχεία, ρωτά τους δικούς του; (Ιs that for real?)

-- Μάλιστα του απαντήσανε εκείνοι αμήχανα…

Τo επόμενο διάστημα το διεθνές ενδιαφέρον για την Ελληνική ΑΟΖ ανέβηκε κατακόρυφα...

Η Ελληνική ΑΟΖ είχε μπει πια στο διεθνές προσκήνιο. Κι ας μην την είχαμε επισήμως ανακηρύξει ακόμα…

Πέμπτη Πράξη: Τον Νοέμβριο του 2014 (ένα μήνα πριν πέσει η κυβέρνησή του), ο Σαμαράς βρέθηκε στο Κάϊρο, μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών τότε, Βαγγέλη Βενιζέλο, μαζί και με τον Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη και τους δικούς του υπουργούς για την τριπλή συνάντηση κορυφής Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου.

Ήταν τότε που εγκαινιάστηκε το «τρίγωνο» στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου- Αιγύπτου, που συμπλήρωνε τον «άξονα» συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.

Και τα δύο αυτά τα είχε εμπνευστεί ο Αντώνης Σαμαράς από τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση…

Και τα δύο τα ξεκίνησε όταν έγινε κυβέρνηση.

Και τα δύο βρήκαν μεγάλη απήχηση και στην Κύπρο και στο Ισραήλ και στην Αίγυπτο…

Και στα δύο τον στήριξε ο Βαγγέλης Βενιζέλος.

Και τα δύο μένουν όρθια ακόμα. Αλλά δεν προχώρησαν πολύ έκτοτε…

Στην συνάντηση που έγινε στο Κάϊρο με Αναστασιάδη και Σίσι (Πρόεδρο της Αιγύπτου), επρόκειτο να βγει ένα εκτενές κοινό ανακοινωθέν, για το οποίο ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα τότε ο Αιγύπτιος Πρόεδρος.

Εκείνη την εποχή και οι ΗΠΑ και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι είχαν «παγώσει» τις σχέσεις τους με την Αίγυπτο, λόγω του πραξικοπήματος που έκανε ο Σίσι για να ανατρέψει τον εκλεγμένο μεν, αλλά ακραίο ισλαμιστή Μόσι (τον οποίο φυλάκισε και δίκασε για τις σχέσεις του με την ακραία ισλαμιστική οργάνωση των «Αδελφών Μουσουλμάνων»).

Ο Σίσι λοιπόν, ήθελε το επίσημο ανακοινωθέν με τις δύο χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ελλάδα και Κύπρο) για να δείξει ότι «έσπαγε ο πάγος» της δύσης απέναντί του.

Ο Σαμαράς τότε ζήτησε να μπει σε εκείνο το ανακοινωθέν, πως οι τρείς χώρες συμφωνούν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για την από κοινού οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ τους.

Κάτι τέτοιο, όμως, ήταν «αδιανόητο» ως τότε:

Πάγια θέση της Αιγύπτου επί δεκαετίες ήταν πως την ΑΟΖ της περιοχής έπρεπε να τη διαπραγματευθούν μαζί και με την Τουρκία.

Αφού και η Τουρκία είχε «διεκδικήσεις» (νοτίως του Καστελόριζου).

Ο Σαμαράς, όμως, πίεσε να δεσμευτεί η Αίγυπτος, πως θα ξεκινήσει η διαπραγμάτευση, χωρίς την Τουρκία!

Ανάμεσα στις τρείς χώρες (μόνο): Ελλάδα-Αίγυπτο και Κύπρο.

Αυτό ήταν «κόλαφος» για την Τουρκία! (Η Κύπρος άλλωστε είχε πλήρως οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ με την Αίγυπτο, από χρόνια…)

Το Αιγυπτιακό ΥΠΕΞ αρνιόταν να δεχθεί αυτό το σημείο στο κοινό ανακοινωθέν. Η Ελληνική πλευρά πίεσε (ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΥΠΕΞ, Μητσιαλης έκανε εξαιρετική δουλειά, όπως λέγεται) και με άμεση παρέμβαση Σαμαρά προς τον Σίσι προσωπικά, κάμφθηκαν οι «αντιστάσεις» του Αιγυπτιακού ΥΠΕΞ.

Για πρώτη φορά «τρίτη» χώρα – η Αίγυπτος – αποδέχθηκε να συζητήσει για την ΑΟΖ της περιοχής χωρίς την Τουρκία!

Εμπράκτως απορρίπτοντας τις τουρκικές διεκδικήσεις.

--Αν ποτέ η υπόθεση αυτή φτάσει στο Διεθνές Δικαστήριο η συμφωνία αυτή με την Αίγυπτο δημιουργεί πολύ σημαντικό και ευνοϊκό για την Ελλάδα διπλωματικό «τετελεσμένο».

--Αλλά ακόμα κι αν δεν φτάσει ποτέ η υπόθεση στο Διεθνές Δικαστήριο, η συμφωνία με την Αίγυπτο εμπράκτως ενισχύει τις παραχωρήσεις θαλασσίων οικοπέδων της περιοχής από πλευράς της Ελλάδας.

Για πρώτη φορά η Ελλάδα δημιούργησε ένα δικό της «τετελεσμένο» στην περιοχή. Και μάλιστα χωρίς ρίσκο και χωρίς πολεμική εμπλοκή.

Εξ άλλου, λίγες μέρες μετά τη συμφωνία με την Αιγύπτο πραγματοποιήθηκε και τακτική «σύνοδος κορυφής» Ελλάδας-Τουρκίας, όπου οι Τούρκοι επίσημοι ήταν ενοχλημένοι για όσα είχαν προηγηθεί στο Κάϊρο, επισήμως δεν είπαν τίποτε, ανεπισήμως γκρίνιαξαν και… πέραν τούτου ουδέν.

Επίλογος: αν υπάρξει «λύση» στο Κυπριακό, με ενισχυμένο βέτο από πλευράς Τουρκίας στην Κύπρο, τότε κινδυνεύουμε να βρεθούμε μπροστά στην εξής κατάσταση. Η Κύπρος επισήμως να γίνει «ουδέτερη» στη διαπραγμάτευση της ΑΟΖ!

Δηλαδή, να συμφωνεί η Αίγυπτος και να μας κάνει «νερά» η Κύπρος!

Να μην αναγνωρίζει η Αίγυπτος τις αξιώσεις της Τουρκίας για την ΑΟΖ νοτίως του Καστελόριζου, και να επαναφέρει τις αξιώσεις αυτές η «νέα Κύπρος»!

Γιατί μη ξεχνάτε: η Αίγυπτος έχει σήμερα τις χειρότερες σχέσεις με το καθεστώς Ερντογάν.

Αλλά αν η Κύπρος περάσει, μετά τη συμφωνία, στον έλεγχο της Τουρκίας (μέσω των διάφορων «βέτο» κλπ.) τότε… «απ’ αλλού το περιμέναμε κι απ’ αλλού θα μας έλθει»!

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Απίστευτη έτσι;

Κι ακόμα πιο απίστευτο πως όλα αυτά ΔΕΝ τα διαβάσατε ποτέ στον Τύπο.

Έτσι, για να πάρετε μια αμυδρή «ιδέα» για το πώς γράφεται η ιστορία και πως ΔΕΝ γίνεται η ενημέρωση…

ΥΓ. Δεν έγραψα όλα όσα έμαθα. Μόνον όσα μπόρεσα να… διπλο-τσεκάρω. Και πάλι κράτησα και μερικά για «καβάντζα».

Αυτό σας παροτρύνω να κάνετε: Να τα τσεκάρετε κι εσείς!

Θα βρείτε πολύ περισσότερα και πολύ πιο εντυπωσιακά στοιχεία…

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ


Οι επέτειοι  αποτελούν μια καλή αφορμή για απολογισμούς και καθορισμούς νέων στόχων.  Η  εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας  Δημοκρατίας με μια ανοιχτή και διάφανη διαδικασία, στην οποία συμμετείχαν  πάνω από 400.000 πολίτες  σηματοδότησε μια στροφή στην  πολιτική ζωή της  χώρας.
Σε αυτόν τον ένα χρόνο ξεκαθάρισαν αρκέτα πράγματα τόσο στο εσωτερικό του κόμματος της  αξιωματικής  αντιπολίτευσης  όσο και  στην αποτύπωση  της  φιλοσοφίας  που  θα διέπει  τη διακυβέρνηση  από τη Νέα Δημοκρατία.
Στο εσωτερικό πεδίο της Νέας Δημοκρατίας  επιτεύχθηκε  εξορθολογισμός των δαπανών  μειώνοντας το λειτουργικό  κόστος  στο μισό  με σημαντικότερη αλλαγή την εγκατάσταση σε νέα γραφεία. Όλα σχεδόν τα χρήματα της κρατικής επιχορήγησης χρησιμοποιούνται  για την εξόφληση των υπαρχόντων δανείων. Παράλληλα εξελίσσεται με ιδιαίτερη επιτυχία η καθιέρωση της κάρτας μέλους  με συνδρομή ένα ευρώ το μήνα ώστε να υπάρχει ενίσχυση αλλά και συμμετοχή από πολλούς ανθρώπους  με λίγα χρήματα. Αυτή η καταγραφή έχει στόχο να αποτυπωθεί σε όλους ότι είναι υπαρκτή και εφαρμόσιμη η λογική του νοικοκυρέματος , που αύριο θα εφαρμοστεί και στο κράτος.  Είναι δηλαδή δείγμα γραφής και  για την κυβερνητική διαχείριση του δημοσίου χρήματος.
Πέρα από την εσωτερική διαχείριση ενός  μικροκόσμου, που και απαραίτητη είναι και καταγράφει τακτική, η Νέα Δημοκρατία αυτόν το χρόνο επιχείρησε μέσα από μια πολύ ανοιχτή διαδικασία την  αποτύπωση  των τάσεων και  των απόψεων πολιτών και φορέων. Άνοιξε τις πόρτες της σε αυτούς που ήθελαν να εισφέρουν τις απόψεις τους στη διαμόρφωση ενός κυβερνητικού προγράμματος που σταδιακά δίνεται στη δημοσιότητα.
Με σαφείς προτάσεις , εφικτούς στόχους  και αποφασιστικότητα οριοθετεί τα πρώτα μέτρα της επόμενης μέρας.  Η άμεση μείωση του ΕΝΦΙΑ και η μείωση των φόρων αποτελούν βασικά σημεία της πολιτικής της και εργαλεία για να ανασάνουν τα μικρομεσαία εισοδήματα και να δημιουργηθούν  συνθήκες τόνωσης της αγοράς.
Η σημαντική πολιτική αλλαγή, που χτίζεται σταθερά πάνω σε συγκεκριμένες και πραγματοποιήσιμες  εξαγγελίες  είναι η εναρμόνιση της πολιτικής  με την αλήθεια. Αυτήν τη φορά, περισσότερο από κάθε άλλη, η Νέα Δημοκρατία  αυτά που θα πει , αυτά θα κάνει. Αυτό άλλωστε αποτελεί και χαρακτηριστικό γνώρισμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, που δεν έχει διστάσει ως σήμερα τουλάχιστον, να λέει και να κάνει αυτό που θεωρεί χρήσιμο και σωστό χωρίς να χαϊδεύει αυτιά και χωρίς να κλείνει το μάτι σε ομάδες πολιτών και συμφερόντων για να τους αρπάξει την ψήφο σήμερα και να τους κάνει το άσπρο μαύρο αύριο.
Είναι νωπές οι μνήμες του Τσίπρα  ΄΄να καταργεί  τα διόδια΄΄,  ΄΄να καταργεί τον ΕΝΦΙΑ΄΄,  ΄΄να σκίζει τα μνημόνια΄΄, να τάζει όλα σε όλους.
Αυτή τη σχέση της πολιτικής με την αλήθεια και την πραγματικότητα υπηρετεί και καλείται   να υπηρετήσει  και αύριο ο Κυριάκος  Μητσοτάκης.
Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να συνεννοηθούμε οι  Έλληνες  μεταξύ μας.
Αυτήν την εναλλάκτικη πρόταση, ασυνήθιστη στα πολιτικά μας πράγματα, καλείται να στηρίξει η κοινωνία μας και να δώσει μια πραγματικά μεταρρυθμιστική κυβέρνηση στον τόπο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Η. ΚΡΑΝΙΑΣ
ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ
ΜΕΛΟΣ Π.Ε. ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ