Γκύντερ Γκρας: Είσαι ένα τίποτα Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα!

Και μερίδα του τύπου της Τουρκίας...φαίνεται ότι συγκίνησε το ποίημα του Νομπελίστα
Γερμανού φιλόλογου και συγγραφέα Gunter Grass (Γκύντερ Γκρας) ο οποίος καθιστά υπεύθυνη την Ευρώπη για την κρίση στην Ελλάδα. Με τον τίτλο « Είσαι ένα τίποτα Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα» η εφημερίδα Taraf σε μονόστηλο της πρώτης σελίδας αναφέρεται στο θέμα και τονίζει ότι το ποίημα αυτό το δημοσίευσε πρώτα η γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung και η ελληνική « Καθημερινή». Το ποίμα το δημοσιεύει και η Taraf στις εσωτερικές της σελίδες.


Το ποίμα του Γκ. Γκρας σε μετάφραση της Πατρίτσια Αδαμοπούλου:





«Η Ντροπή της Ευρώπης»

Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.


Οσα Εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.

Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.

Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.

Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.

Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.


Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμονη εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.

Σ’ Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ’ όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.



Ομως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.

Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.

Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν’ απαλλοτριώσει.

Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, εδημιούργησε.

ΠΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΜΑΡΙΑ ΡΕΠΟΥΣΗ

Σαν Σήμερα... Η άλωση της Κωνσταντινούπολης

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μόνο κατ' όνομα υπήρχε τις παραμονές της Άλωσης. Ήταν περιορισμένη, κυρίως, στην περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη και σε κάποιες σκόρπιες περιοχές, όπως το Δεσποτάτο του Μυστρά. Οι θρησκευτικές έριδες, οι εμφύλιες διαμάχες, οι σταυροφορίες, η επικράτηση του φεουδαρχισμού και η εμφάνιση πολλών και επικίνδυνων εχθρών στα σύνορά της είχαν καταστήσει την πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία ένα «φάντασμα» του ένδοξου παρελθόντος της.
Το Βυζάντιο σε εκείνη την κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του με την οθωμανική λαίλαπα προ των πυλών του, δεν μπορούσε να ελπίζει παρά μόνο στη βοήθεια της καθολικής Ευρώπης, η οποία όμως ήταν μισητή στους κατοίκους της Κωνσταντινούλης. Η ύπαρξη «Ενωτικών» και «Ανθενωτικών» δίχαζε τους Βυζαντινούς. Ωστόσο, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έκανε μια απέλπιδα προσπάθεια, στέλνοντας πρεσβεία στον πάπα Νικόλαο Ε' για να ζητήσει βοήθεια. Ο Πάπας έβαλε και πάλι ως όρο την Ένωση των Εκκλησιών, αλλά αποδέχθηκε το αίτημα του αυτοκράτορα να στείλει στην Κωνσταντινούπολη ιερείς, προκειμένου να πείσουν τον λαό για την αναγκαιότητα της Ένωσης.
Οι απεσταλμένοι του Πάπα, καρδινάλιος Ισίδωρος και ο αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης Λεονάρδος, λειτούργησαν στην Αγία Σοφία, προκαλώντας την αντίδραση του κόσμου, που ξεχύθηκε στους δρόμους και γέμισε τις εκκλησίες, όπου λειτουργούσαν οι ανθενωτικοί με επικεφαλής τον μετέπειτα πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Το σύνθημα που κυριαρχούσε ήταν «Την γαρ Λατίνων ούτε βοήθειαν ούτε την ένωσιν χρήζομεν. Απέστω αφ' ημών η των αζύμων λατρεία».
Το μίσος για τους Λατίνους δεν απέρρεε μόνο από δογματικούς λόγους. Η λαϊκή ψυχή δεν είχε ξεχάσει τη βαρβαρότητα που επέδειξαν οι Σταυροφόροι στην Πρώτη Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ενώ αντιδρούσε στην οικονομική διείσδυση της Βενετίας και της Γένουας, που είχε φέρει στα πρόθυρα εξαθλίωσης τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας, αλλά και στην καταπίεση των ορθοδόξων στις περιοχές, όπου κυριαρχούσαν οι καθολικοί.
Αντίθετα, οι Οθωμανοί φαίνεται ότι συμπεριφέρονταν καλύτερα προς τους χριστιανούς. Πολλοί χριστιανοί είχαν υψηλές θέσεις στην οθωμανική διοίκηση, ακόμη και στο στράτευμα, ενώ κυριαρχούσαν στο εμπόριο. Οι χωρικοί πλήρωναν λιγότερους φόρους και ζούσαν με ασφάλεια. Έτσι, στην Κωνσταντινούπολη είχε σχηματισθεί μία μερίδα που διέκειτο ευνοϊκά προς τους Οθωμανούς. Την παράταξη αυτή εξέφραζε ο Λουκάς Νοταράς με τη φράση «Κρειττότερον εστίν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν λατινικήν».
Από τις αρχές του 1453 ο Μωάμεθ προετοιμαζόταν για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Με έδρα την Ανδριανούπολη συγκρότησε στρατό 150.000 ανδρών και ναυτικό 400 πλοίων. Ξεχώριζε το πυροβολικό του, που ήταν ό,τι πιο σύγχρονο για εκείνη την εποχή και ιδιαίτερα το τεράστιο πολιορκητικό κανόνι, που είχαν φτιάξει Σάξωνες τεχνίτες. Στις 7 Απριλίου, ο σουλτάνος έστησε τη σκηνή του μπροστά από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού και κήρυξε επίσημα την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.
Ο αγώνας ήταν άνισος για τους Βυζαντινούς, που είχαν να αντιπαρατάξουν μόλις 7.000 άνδρες, οι 2000 από τους οποίους μισθοφόροι, κυρίως Ενετοί και Γενουάτες, ενώ στην Πόλη είχαν απομείνει περίπου 50.000 κάτοικοι με προβλήματα επισιτισμού. Η Βασιλεύουσα περιβαλλόταν από ξηράς με διπλό τείχος και τάφρο. Το τείχος αυτό, που επί 1000 χρόνια είχε βοηθήσει την Κωνσταντινούπολη να αποκρούσει νικηφόρα όλες τις επιθέσεις των εχθρών της, τώρα ήταν έρμαιο του πυροβολικού του σουλτάνου, που από τις 12 Απριλίου άρχισε καθημερινούς κανονιοβολισμούς.
Οι Τούρκοι προσπάθησαν πολλές φορές να σπάσουν την αλυσίδα που έφραζε τον Κεράτιο κόλπο και προστάτευε την ανατολική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Στις 20 Απριλίου ένας στολίσκος με εφόδια υπό τον πλοίαρχο Φλαντανελλά κατορθώνει να διασπάσει τον τουρκικό κλοιό μετά από φοβερή ναυμαχία και να εισέλθει στον Κεράτιο, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των πολιορκούμενων.
Ο Μωάμεθ κατάλαβε αμέσως ότι μόνο το πυροβολικό του δεν έφθανε για την εκπόρθηση της Πόλης, εφόσον παρέμεινε απρόσβλητος ο Κεράτιος. Με τη βοήθεια ενός ιταλού μηχανικού κατασκεύασε δίολκο και τη νύχτα της 21ης προς την 22α Απριλίου, 70 περίπου πλοία σύρθηκαν από τον Βόσπορο προς τον Κεράτιο. Η κατάσταση για τους πολιορκούμενους έγινε πλέον απελπιστική, καθώς έπρεπε να αποσπάσουν δυνάμεις από τα τείχη για να προστατεύσουν την Πόλη από την πλευρά του Κεράτιου, όπου δεν υπήρχαν τείχη.
Η τελική έφοδος των Οθωμανών έγινε το πρωί της 29ης Μαΐου 1453. Κατά χιλιάδες οι στρατιώτες του Μωάμεθ εφόρμησαν στη σχεδόν ανυπεράσπιστη πόλη και την κατέλαβαν μέσα σε λίγες ώρες. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, που νωρίτερα απέκρουσε με υπερηφάνεια τις προτάσεις συνθηκολόγησης του Μωάμεθ, έπεσε ηρωικά μαχόμενος. Αφού έσφαξαν τους υπερασπιστές της Πόλης, οι Οθωμανοί Τούρκοι προέβησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες και εξανδραποδισμούς. Το βράδυ, ο Μωάμεθ ο Πορθητής εισήλθε πανηγυρικά στην Αγία Σοφία και προσευχήθηκε στον Αλλάχ «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης», όπως αναφέρουν οι χρονικογράφοι της εποχής.

Αυτός, ο άνθρωπος αυτός, είναι ο άλλος του εαυτός...

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε έναν ηγέτη, ο οποίος σε δεδομένη στιγμή διαγράφει ένα σεβαστό μέρος της κοινοβουλευτικής του ομάδας, μαζί και την πιο σημαντική εσωκομματική του αντίπαλο για την ηγεσία της παράταξης, επειδή λένε ναι στη μνημονιακή πολιτική, ενώ η γραμμή του κόμματος είναι όχι. Μετά από μερικούς μήνες διαγράφει ακόμα ένα μεγάλο μέρος της λειψής κοινοβουλευτικής του ομάδας, επειδή λένε όχι στη συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής, ενώ η γραμμή του κόμματος έχει πλέον αλλάξει και είναι ναι αλλά δεν ξαναπαίρνει πίσω όσους από την πρώτη στιγμή είχαν πει ναι διότι προφανώς όλων αυτών ηγείται η πιο σημαντική πρώην εσωκομματική του αντίπαλος για την ηγεσία της παράταξης. Μετά από μερικές μέρες όμως επανεγγράφει κάποιους από αυτούς που είπαν όχι, επειδή πρόκειται να πουν ναι στο μέλλον.
Όσο συμβαίνουν όλα τα παραπάνω και ενώ είναι αξιωματική αντιπολίτευση που εξαπολύει σφοδρές επιθέσεις εναντίον της κυβέρνησης, κάνει στροφή 180 μοιρών και γίνεται κυβέρνηση μαζί με τους πρώην αντιπάλους του, επειδή προφανώς μαθαίνει από την Ευρώπη ότι δεν πρόκειται να γίνει πρωθυπουργός στον αιώνα τον άπαντα αν συνεχίσει το ίδιο βιολί της άρνησης. Εξ' ου και η αλλαγή στάσης με τα όχι που γίνανε ναι. Όλα αυτά βέβαια τα βαφτίζει με μια φράση “για το καλό της πατρίδας” και ξεμπερδεύει. Και ενώ είναι κυβέρνηση πλέον και παίρνει μέτρα άθλια, διατρανώνει ταυτόχρονα ότι δεν κυβερνά αυτός αλλά ο άλλος του εαυτός, ενώ αυτός απλά είναι αντιπολίτευση της κυβέρνησης στην οποία συμμετέχει ο άλλος του εαυτός.
Επιπλέον, την ίδια στιγμή που κυβερνά ο άλλος του εαυτός, αυτός ζητά μετά μανίας εκλογές επειδή πιστεύει ακράδαντα ότι θα βγει νικητής αυτός, ως αντίπαλο δέος μιας κατακριτέας απ’ όλους κυβέρνησης που έχει σχηματίσει ο άλλος του εαυτός.
Και σαν έρχεται η ώρα της κρίσης και βλέπει πως ούτε αυτός ούτε ο άλλος του εαυτός έχουν πιθανότητες να βγουν πρωθυπουργοί με αυτοδυναμία, διατρανώνει πως, για το καλό της πατρίδας βέβαια, και όχι αυτού ή του άλλου του εαυτού, θα ξαναπάει σε εκλογές αν οι πολίτες δεν του λύσουν τα χέρια για να κυβερνήσει αυτός κι όχι ο άλλος του εαυτός όπως συνέβαινε μέχρι πρότινος.
Κατά την προεκλογική περίοδο που ακολουθεί, επιδίδεται με πάθος σε μια εντελώς αναχρονιστική πολιτική φρασεολογία και μιλάει για μια χώρα νοικοκυραίων των οποίων μόνον αυτός εγγυάται την ασφάλεια την οποίαν έχασαν όσο διάστημα κυβερνούσε ο άλλος του εαυτός, μιλάει ακόμα για ανακατάληψη των πόλεων από τους Έλληνες, οι οποίοι έχασαν, όπως λέει, τις πόλεις τους κατά το διάστημα που δεν κυβερνούσε αυτός αλλά ο άλλος του εαυτός. Και διάφορα άλλα παρόμοια.
Γι’ αυτό τα αποτελέσματα των εκλογών ρίχνουν στα τάρταρα κι αυτόν και τον άλλον του εαυτό. Την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης που παίρνει, την επιστρέφει εντός δύο ωρών αλλά κατόπιν, επί μια εβδομάδα βγαίνει συνεχώς στα κανάλια και δηλώνει πως συνεχίζει να αγωνίζεται για να μη μείνει η χώρα ακυβέρνητη. Προφανώς, επειδή αυτός ήθελε, όπως έλεγε, να ξαναπάει σε εκλογές διεκδικώντας αυτοδυναμία, ο άλλος του εαυτός είχε όλη την καλή διάθεση να δώσει ψήφο ανοχής στους αριστερούς για να κάνουν κυβέρνηση. Αυτοί οι ανεύθυνοι όμως δεν νοιάζονται για τη χώρα και θέλουν να την οδηγήσουν ξανά σε εκλογές, ενδεχόμενο που ο άλλος του εαυτός αλλά ίσως και αυτός δεν το θέλουν πια καθόλου.
Και σαν προκηρύσσονται εκλογές ξανά, αλλάζει τακτική. Βάζει κι αυτόν και τον άλλον του εαυτό για πρώτη φορά στο ίδιο κόμμα. Καλεί και όσους διέγραψε, ακόμα και την πρώην εσωκομματική του αντίπαλο αλλά και όσους είναι πιο συντηρητικοί από αυτόν κι από τον άλλον του εαυτό και συστήνουν όλοι μαζί μέτωπο ενάντια στη νέα γενιά, στην αριστερά και στις δυνάμεις που αμφισβητούν όλα όσα επί δύο χρόνια ψήφισε αυτός, ο άλλος του εαυτός και όλοι αυτοί που κάλεσαν αυτός κι ο άλλος του εαυτός στο πλάι τους εσχάτως, συν κάποιοι άλλοι βέβαια που παραμένουν “αντίπαλοι”!
Και ξανακάνει προεκλογικό αγώνα με πιο σύγχρονη επιχειρηματολογία αυτή τη φορά. Πως έρχονται οι κομουνιστές κραδαίνοντας το σφυροδρέπανο, πως επελαύνει η αναρχία, πως οι αριστεροί θα πάρουν τα σπίτια και τις καταθέσεις των νοικοκυραίων. (οπότε καλύτερα είναι να τα δώσουν από μόνοι τους σ’ αυτόν που είναι πια ένα πράγμα με τον άλλον του εαυτό, για να τα προσφέρουν μαζί με την χώρα ολόκληρη στους διεθνείς τοκογλύφους κι έτσι από τη μια να ‘ρθουν οι επενδύσεις και η ανάπτυξη κι από τη άλλη να μη βρουν τίποτα οι αριστεροί για να πάρουν).
Κι ύστερα από όλα αυτά τα συναρπαστικά υπάρχουν και δημοσκοπήσεις που τον δείχνουν πρώτο κόμμα!
Μα για πόσο κρετίνους τούς περνάνε τους Έλληνες πολίτες, είναι να απορεί κανείς.
ΥΓ: Η πρώην διαγραμμένη εσωκομματική του αντίπαλος που επέστρεψε στο μαντρί, για το καλό της πατρίδας βέβαια και όχι το δικό της, είναι η μόνη εκεί μέσα που διαβλέπει την επερχόμενη συντριβή αυτού και του άλλου του εαυτού, και η μόνη που ξέρει πως μετά από μερικούς μήνες θα είναι πλέον η ίδια στο τιμόνι της παράταξης που συνέπηξε αυτός κι ο άλλος του εαυτός με όλους τους συν αυτοίς.

Πηγή: yiannismakridakis.gr

Ο Διομήδης Κυπελλούχος Ευρώπης

ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΤΟ ΑΡΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΤΟΥ

ΓΛΥΚΙΑ ΗΤΤΑ ΜΕ 22-20 ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ

Έσπασαν καρδιές στον δεύτερο τελικό του Τσάλεντζ Καπ στην Ελβετία όπου ο Διομήδης κατάφερε και κράτησε την διαφορά των τριών γκολ του πρώτου αγώνα και στέφθηκε Κυπελλούχος Ευρώπης.

cobra

Μητσοτάκης: Πρέπει να πουν την αλήθεια τα δύο κόμματα

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης καλεί τους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος να πουν την αλήθεια στον ελληνικό λαό, και να μην ρίχνουν απλώς τα βάρη για τα δεινά του τόπου στους ξένους.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΗΝ "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:

Αυτή τη φορά τα πολιτικά κόμματα πρέπει να πουν την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Την πλήρη και σκληρή αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι επί τρεις δεκαετίες, με μια εξαίρεση, την περίοδο ’90 - ’93, που κυβέρνησε η Ν.Δ., ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας, με δανεικά. Τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να προσαρμοστούμε σε μια σκληρή πραγματικότητα, να κατεβάσουμε, δηλαδή, το βιοτικό μας επίπεδο. Και αυτό με σκληρό νόμισμα είναι δύσκολο και επώδυνο. Ο ελληνικός πολιτικός κόσμος πρέπει να πει καθαρά στον ελληνικό λαό αυτή την αλήθεια και να μην τα ρίχνει όλα στο Μνημόνιο και στους ξένους. Διότι αυτό στην πραγματικότητα συνέβη.

Οταν τα δύο μεγάλα κόμματα, μετά πολλές παλινωδίες και υπαναχωρήσεις, συμφώνησαν, με καθυστέρηση, να φτιάξουν μια κοινή κυβέρνηση, για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της Ελλάδος, σε συνεννόηση με την Ευρώπη, τα έριξαν όλα στους κακούς ξένους και το Μνημόνιο, αντί να πουν ότι αυτό είναι μια ανάγκη, την οποία επέβαλε η δική μας κακή πολιτική στο παρελθόν. Η εκκαθάριση του θέματος αυτού αποτελεί μια βασική προϋπόθεση για να εξασθενήσει το κύμα εναντίον του Μνημονίου.

Ακόμη είναι απολύτως αναγκαίο να λεχθεί η πλήρης αλήθεια εις τον ελληνικό λαό σε ό,τι αφορά τις σχέσεις μας με την Ευρώπη. Δυστυχώς επ’ αυτού επικρατεί πλήρης σύγχυση, που από πολλούς καλλιεργείται σκόπιμα. Η άποψη ότι είμαστε υποχρεωμένοι να σεβαστούμε τις συμφωνίες που διεθνώς έχουμε υπογράψει, είναι αυτονόητη. Σε όλη την Ευρώπη, στον κόσμο ολόκληρο –και προσφάτως οι G8– το ίδιο πράγμα μας λένε όλοι. Η Ελλάς δεν έχει τη δυνατότητα και δεν πρέπει να συζητήσει το ενδεχόμενο αποδέσμευσής της από τις συμβατικές υποχρεώσεις της. Αντιθέτως, όμως,έχει σίγουρα την δυνατότητα να τις θέσει σε διάλογο.

Το Μνημόνιο, τα δύο Μνημόνια για την ακρίβεια, περιέχουν πολλά λάθη, αρκετά από τα οποία είναι δυνατόν να διορθωθούν. Η Ευρώπη, για όσους την ξέρουν, είναι ένας οργανισμός ο οποίος δέχεται τον διάλογο, στηρίζεται στο διάλογο. Η Ευρώπη είναι ο χώρος του συνεχούς, ισότιμου και δημιουργικού διαλόγου, που δεν σταματά ποτέ. Και είναι αυτονόητο ότι ορισμένες αδυναμίες μπορούν σίγουρα να διορθωθούν, υπό την προϋπόθεση όμως, ότι τον διάλογο θα τον κάνουμε ενωμένοι, όσο το δυνατόν περισσότερο, ισχυροί και ταυτόχρονα να είμαστε φιλικοί και αξιόπιστοι.

Πρέπει να ανακτήσουμε –είναι δύσκολο αλλά μπορούμε να το πετύχουμε σιγά σιγά– τη χαμένη αξιοπιστία μας. Ως αξιόπιστοι συνομιλητές με την Ευρώπη, μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Ιδιαίτερα τώρα, γιατί είναι μια πάρα πολύ ευνοϊκή περίοδος για μας. Αυτή την περίοδο ξανασυζητείται το όλο πρόβλημα της λιτότητας που απασχολεί όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και είναι βέβαιο ότι θα πάμε τουλάχιστον σε ένα συμπληρωματικό σύμφωνο, που θα ευνοήσει την ανάπτυξη, κάτι που για μας είναι σημαντικό.

Αλλά ας μην έχουμε την αυταπάτη να πιστεύουμε ότι είναι ποτέ δυνατόν να ξαναγυρίσουμε στο παλιό καθεστώς των ελλειμμάτων. Είμαστε υποχρεωμένοι εφεξής, να δεχθούμε τη σκληρή πραγματικότητα ότι θα ζούμε με αυτά που παράγουμε, κάτι το οποίο μας αναγκάζει να στρέψουμε την προσοχή μας περισσότερο στο βασικό πρόβλημα της Ελλάδος: πώς θα γίνουμε παραγωγικοί και ανταγωνιστικοί. Κάτι που συνήθως το ξεχνούμε, ενώ αυτό αποτελεί την ουσία του προβλήματος. Χρειάζεται ακόμη να προσθέσω ότι το διάλογο θα τον κάνουμε καλόπιστα, ως φίλοι και εταίροι. Η τακτική του εκβιασμού, του τσαμπουκά και των κουκουλοφόρων μπορεί να περνά στην Ελλάδα της κρίσης και της παρακμής, ασφαλώς όμως δεν περνά στην Ευρώπη.

Το δεύτερο που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι ο εκλογικός αγών πρέπει να επικεντρωθεί στις πολιτικές. Πρέπει, δηλαδή, να ξεκαθαρίσει το βασικό πολιτικό πρόβλημα σε αυτές τις εκλογές, το οποίο συνοψίζεται στο εάν η χώρα θα μείνει ή θα φύγει από το ευρώ. Εάν θα μείνει ή θα φύγει από την Ευρώπη. Η άποψη ότι δεν μπορούν να μας διώξουν από το ευρώ είναι απλοϊκή και ασόβαρη. Ασφαλώς δεν μπορούν να μας βγάλουν, σύμφωνα με τις συνθήκες, από το ευρώ. Ωστόσο, αυτό γίνεται αναγκαστικά, εάν πάψουν να μας δίδουν χρήματα. Τότε θα είμαστε υποχρεωμένοι εμείς να ζητήσουμε να φύγουμε μόνοι μας και η Ευρώπη σίγουρα θα μας βοηθήσει να το κάνουμε, παρέχοντάς μας μια τελευταία υπηρεσία.

Κατά συνέπεια το πρόβλημα της παραμονής ή μη στο ευρώ υπάρχει και κρίνεται και είναι το διακύβευμα πάνω στο οποίο πρέπει να γίνεται ο πολιτικός διάλογος. Ο πολιτικός διάλογος δεν επιτρέπεται να προσωποποιηθεί. Τα παλιά πολιτικά στελέχη πρέπει να μείνουν σε δεύτερο πλάνο και να προβληθούν κατά το δυνατόν νεότερα στελέχη, άφθαρτα, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν περισσότερο την κοινή γνώμη.

Το τρίτο σημείο, στο οποίο θέλω να σταθώ, είναι το εξής: Οι εκλογές, δυστυχώς, αποτελούν μια δεινή δοκιμασία για την Ελλάδα. Δεν είναι η ώρα να αναζητηθούν ευθύνες, που βεβαίως υπάρχουν. Βέβαιον, όμως, είναι ότι η ελληνική οικονομία περνά μια αληθινή τραγωδία, με την οποίαν δεν απασχολούμαστε όντας απορροφημένοι στην προεκλογική εκστρατεία.

Η οικονομία χαροπαλεύει, ο τουρισμός αντιμετωπίζει μια απίστευτη κρίση και η οικονομική ασφυξία απειλεί όλες τις επιχειρήσεις που απέμειναν. Ο κόσμος έπαψε να πληρώνει. Σ’ αυτό βοήθησε πολύ και η ψυχολογία που είχε δημιουργηθεί. Ο κόσμος τρομοκρατημένος «κρατάει» τα λεφτά του, οι συναλλαγές έπαψαν, η κίνηση στην αγορά μειώνεται δραματικά. Η κατάσταση κινδυνεύει, όταν θα φτάσουμε στις εκλογές, να μην είναι αναστρέψιμος. Θυμάμαι την περίοδο του τέλους της δεκαετίας του ’80, το σύνθημα που είχαμε τότε ρίξει, «να προλάβουμε την Ελλάδα ζωντανή». Φοβούμαι ότι το ίδιο θα πρέπει να πούμε και σήμερα. Να φτάσουμε στις εκλογές με το καλό, αλλά να υπάρχει ακόμα η ελληνική οικονομία ζωντανή.

Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό που επειγόντως πρέπει να ζητήσουμε είναι ένα σχέδιο άμεσης βοήθειας προς την ελληνική οικονομία, για να μπορεί να περάσει αυτή τη δύσκολη περίοδο. Χαίρομαι διότι επιτυχώς, ελπίζω, το έθεσε ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός στην τελευταία σύσκεψη κορυφής. Πρέπει να υπάρξει συνέχεια.

Και τέλος θα σημειώσω το εξής: είμαστε δυστυχώς ένας λαός που δεν προβλέπει και που δεν συμπεραίνει. Την περιπέτεια των εκλογών θα μπορούσαμε ασφαλώς να την είχαμε αποφύγει πλήρως, εάν το Σύνταγμά μας προέβλεπε σταθερή περίοδο της Βουλής. Η συνταγματική αναθεώρηση είναι επειγόντως αναγκαία. Ξαναφέρνω πάλι στη δημοσιότητα την παλιά μου πρόταση, την οποία δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω, ότι η προσεχής Βουλή πρέπει να είναι αναθεωρητική. Είναι ανάγκη, ιδιαίτερα τώρα που η χώρα μας δοκιμάζεται σκληρά, όταν τα πάντα φαίνεται να γκρεμίζονται γύρω μας, να δημιουργήσουμε τουλάχιστον ένα θεσμικό περιβάλλον καλύτερο, σταθερότερο, το οποίο θα μας βοηθήσει, αποφασιστικά, να αντιμετωπίσουμε το μεγάλο μας πρόβλημα, που δεν είναι δυστυχώς το οικονομικό. Είναι πολιτικό: είναι η ανυπαρξία, η διάλυση του κράτους και όλα όσα το συνοδεύουν...

* Ο κ. Κ. Μητσοτάκης είναι πρώην πρωθυπουργός.

Λεωνίδας Κύρκος στην τελευταία συνέντευξη της ζωής του: Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν βαθιά διεφθαρμένος...

Την τελευταία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του Λεωνίδα Κύρκου, στον Αλέξη Παπαχελά, παρουσίασαν χθες οι Νέοι Φάκελοι της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ. Η μέχρι σήμερα αδημοσίευτη αυτή συνέντευξη, δόθηκε λίγα χρόνια πριν τον θάνατό του Κύρκου με την παράκληση του ιδίου να προβληθεί όταν δεν θα ζει πια.

Μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον έχει αυτά που αποκαλύπτει ο Λεωνίδας Κύρκος για τον Ανδρέα Παπανδρέου : «Ήταν βαθιά διεφθαρμένος, ο Αντρέας, τον είχε καταλάβει το πάθος της εξουσίας και σε αυτό θυσίαζε πάρα, πάρα πολλά. Θυσίαζε και τους στενούς του συνεργάτες ακόμα και επέλεγε τους ανθρώπους οι οποίοι μπορούσαν να τον συνδράμουν σε πράγματα τα οποία δεν ήταν άξια λόγου! Υπήρξαν και αξιόλογοι άνθρωποι στο περιβάλλον του. Δεν τους άκουσε, δεν τους ενστερνίστηκε, προτίμησε να έχει σχέση με υποκοσμικούς ανθρώπους».

Ευ. Βενιζέλος: Εκφραστής του κόμματος της δραχμής ο Τσίπρας

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε τον Α. Τσίπρα ότι επιδιώκει την έξοδο της χώρας από το ευρώ. «Θέλω να απαντήσει ξεκάθαρα αν θέλει την μονομερή καταγγελία του μνημονίου ή την αναθεώρηση ορισμένων διατάξεων. Δεν κατανοώ την διγλωσσία πολιτικών δυνάμεων, που τα στελέχη τους πέφτουν συνεχών σε αντιφάσεις. Δεν μπορώ να παρακολουθήσω αυτό το γαϊτανάκι δηλώσεων» είπε χαρακτηριστικά ο Ευ Βενιζέλος

Γ. Μιχελάκης: «Αρχηγός του λόμπι της δραχμής»

Ιδιαιτέρως σκληρή ήταν η απάντηση της ΝΔ «Το λόμπι της δραχμής, έχει βρει τον αρχηγό του στο πρόσωπο του κ. Τσίπρα. Κατανοούμε και τον πανικό τους και τις προθέσεις τους. Δυστυχώς για αυτούς, ο ελληνικός λαός, προτάσσοντας το αύριο των παιδιών του, δεν θέλει ούτε δραχμές, ούτε ύβρεις, ούτε παιχνίδια με τη χώρα μας» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γ. Μιχελάκης. 

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

Ο Πρόεδρος του ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε Σαμαρά και Βενιζέλο ότι «εκβιάζουν και απειλούν» τον ελληνικό σε τέτοιο σημείο που ξεπερνούν ακόμα και τους δανειστές μας. « Την ίδια στιγμή που ο επικεφαλής του IIF, Τσαρλς Νταλάρα, οικονομολόγοι και αξιωματούχοι της ΕΕ υπογραμμίζουν την ανάγκη να σταματήσουν οι συζητήσεις σχετικά με την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ γιατί αν συμβεί κάτι τέτοιο οι εξελίξεις όχι μόνο στην Ευρωζώνη, αλλά και παγκοσμίως θα είναι εφιαλτικές, οι εγχώριοι ταλιμπάν των μνημονίων συνεχίζουν την τρομοκράτηση του λαού σε πλήρη υποταγή στα σχέδια της κ. Μέρκελ και του ΔΝΤ.» αναφέρει χαρακτηριστικά σε δήλωσή του ο Α. Τσίπρας. 

Επίσης κατηγορεί προσωπικά τον Πρόεδρο της ΝΔ είναι «αγκαλιά με τη διαπλοκή, τα τραπεζικά συμφέροντα και τις δυνάμεις της στασιμότητας, της αδράνειας, της κλεπτοκρατίας, ιδιοτέλειας και της υποτέλειας».

Aγρια πόλωση με φόντο τα νέα γκάλοπ.

Σε μάχες εκ του συστάδην αποδύονται ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για την κατάκτηση της πρώτης θέσης στις εκλογές. Σκηνικό άγριας πόλωσης καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις. Η ΝΔ προηγείται από 0,5 έως 5,7 μονάδες.
Μάχη στήθος με στήθος δίνουν η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ για την πρώτη θέση, στο νέο ...

δίπολο που διαμορφώνεται στο πολιτικό σκηνικό εν όψει των εκλογών της 17ης Ιουνίου, έτσι όπως καταγράφηκε στα γκάλοπ που δημοσιεύτηκαν χθες σε 5 κυριακάτικες εφημερίδες.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ δείχνουν να διατηρούν τις δυνάμεις τους με μικρές αυξητικές τάσεις, ενώ συμπιέζονται τα υπόλοιπα κόμματα κάτω από τη νέα δικομματική διαμάχη.

Η ΝΔ προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ από 0,5 έως 5,7%, παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει μεγαλύτερη δυναμική στο νέο διπολικό περιβάλλον που διαμορφώνεται στην πολιτική σκηνή.

Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται και στα 5 γκάλοπ να κινείται μεταξύ του 12,6% και του 15,2%, διατηρώντας τις δυνάμεις που κατέγραψε στις πρόσφατες εκλογές, ενώ διαθέτει μια ανοδική τάση που οφείλεται σε «επαναπατριζόμενους» ψηφοφόρους του Κινήματος οι οποίοι είτε ψήφισαν άλλο κόμμα στις 6 Μαΐου είτε δεν συμμετείχαν στις εκλογές.
Aγρια πόλωση με φόντο τα νέα γκάλοπ

Αντίστοιχα και η ΔΗΜΑΡ φαίνεται να διατηρεί τα ποσοστά της με αυξητικές τάσεις, αφού στις δημοσκοπήσεις καταγράφεται από 4,5 έως 6,3%.

Το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων φαίνεται να «λεηλατείται» από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, αφού οι ψηφοφόροι του κατευθύνονται στα δύο μεγαλύτερα κόμματα, και καταγράφει απώλειες σε σχέση με το εκλογικό του ποσοστό (10,6%) από 2,9% έως και 5,2%.

Το ΚΚΕ «αιμορραγεί» προς τον ΣΥΡΙΖΑ και δημοσκοπικά φαίνεται να «χάνει» από 2,19% έως και 4%, αφού οι ψηφοφόροι του δείχνουν να γοητεύονται από την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για κυβέρνηση της Αριστεράς.
Το χθεσινό πρωτοσέλιδο του «Εθνους της Κυριακής» με τη δημοσκόπηση της Marc
Το χθεσινό πρωτοσέλιδο του «Εθνους της Κυριακής» με τη δημοσκόπηση της Marc

Η Χρυσή Αυγή μειώνει την επιρροή της στο εκλογικό σώμα αλλά καταφέρνει να εισέλθει στη Βουλή με ποσοστά που κυμαίνονται από 4,4 έως 5,5%, ενώ τα μικρότερα κόμματα (Οικολόγοι - ΛΑΟΣ) φαίνεται να «συμπιέζονται» κάτω από την πόλωση μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.

Μόνο η έρευνα της MRB καταγράφει την είσοδο στη Βουλή του κόμματος Δημιουργία Ξανά που προήλθε από τη συνεργασία των κ. Σ. Μάνου και Θ. Τζήμερου, ενώ μειώνονται αισθητά τα ποσοστά της αδιευκρίνιστης ψήφου σε σχέση με τις εκλογές της 6ης Μαΐου.

Το τελευταίο στοιχείο διαμορφώνεται σύμφωνα με δημοσκόπους από τη διάθεση των πολιτών να οδηγηθούν στις κάλπες προκειμένου να καταγράψουν την πρόθεσή τους να σχηματιστεί κυβέρνηση την επόμενη μέρα των εκλογών.

Στη δημοσκόπηση της MARC για το «Εθνος της Κυριακής», δύο στους τρεις πολίτες (64,8%) ζητούν σκληρή διαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου, ενώ σε ποσοστό 82,4% δηλώνουν υπέρ της παραμονής της χώρας στο ευρώ ακόμα και αν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις.

Στην έρευνα της Pulse για τον «Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής» καταγράφεται η μεγαλύτερη συσπείρωση στη ΝΔ (85%) και ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ (80%) με τον ΣΥΡΙΖΑ (79%).

Αντίστοιχα στην έρευνα της Κάπα Research για το «Βήμα της Κυριακής» προκύπτει η ενίσχυση της ΝΔ από την αντιπαράθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπου ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς καταγράφεται ως ο καταλληλότερος πρωθυπουργός με ποσοστό 40,3%.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Το σκηνικό πόλωσης και οι προβλέψεις

Το κλίμα πόλωσης που έχει δημιουργηθεί μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ καταγράφεται στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της έρευνας που πραγματοποίησε η Marc για το «Εθνος της Κυριακής». Προβάδισμα στην παράσταση νίκης εμφανίζεται να έχει η ΝΔ, αφού το 53% των πολιτών πιστεύει ότι θα είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ έναντι 31% που λαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Στο ερώτημα «πιο κόμμα θέλετε να βγει πρώτο στις επόμενες εκλογές», το 32,7% των ερωτηθέντων απαντούν θετικά για τη ΝΔ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μόλις 2 μονάδες πίσω (29,8%).

Ο ΡΟΜΠΟΤΗΣ ΤΕΛΙΚΑ ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΕ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Την προσχώρησή τους στη Νέα Δημοκρατία ανακοίνωσαν τέσσερα στελέχη των Ανεξάρτητων Ελλήνων και δύο στελέχη του ΛΑΟΣ, ανταποκρινόμενα στο κάλεσμα της πανστρατιάς και δημιουργία του φιλοευρωπαϊκού κεντροδεξιού μετώπου που έχει...
απευθύνει ο Αντώνης Σαμαράς. Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΝΔ, από τους Ανεξάρτητους Ελληνες τα στελέχη που προσχώρησαν είναι: ο Ιωάννης Βαγγέλης, υποψήφιος βουλευτής Δωδεκανήσων, ο Σπύρος Ρομποτής, υποψήφιος βουλευτής Α' Αθηνών, ο Παύλος Σαράκης, υποψήφιος βουλευτής Β' Αθηνών και ο Νίκος Χιδίρογλου, δημοσιογράφος. Από τον ΛΑΟΣ τα στελέχη που προσχώρησαν στη ΝΔ είναι: ο Χρήστος Μακρίδης, υποψήφιος βουλευτής νομού Πέλλας και η Ολυμπία Αντύπα, δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Ζωγράφου.

οι μικροί άνθρωποι μιλούν για τους άλλους

Υπάρχει μια φράση, δεν θυμάμαι αν είναι του Σωκράτη ή του Πλάτωνα, που λέει: Οι μεγάλοι άνθρωποι μιλούν για ιδέες, οι μεσαίοι άνθρωποι μιλούν για γεγονότα, και οι μικροί άνθρωποι μιλούν για τους άλλους. Νομίζω ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Αλ. Τσίπρας είναι...


πιο δημοφιλής από τον Αντ. Σαμαρά και τον Ευάγγ. Βενιζέλο είναι και αυτός.

Δεν ξέρω αν το έχουν καταλάβει στη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, αλλά το μόνο που κάνουν είναι να μιλούν συνεχώς ενάντια στον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ και να παραθέτουν γεγονότα -είτε δικά τους πεπραγμένα είτε για όσα μέλλει να συμβούν εάν ήθελε πάρει τη διακυβέρνηση της χώρας η Αριστερά. Αντίθετα ο αρχηγός και τα στελέχη της Κουμουνδούρου φαίνεται να «ζυμώνουν» την κοινωνία με το απόφθεγμα -αυτό είναι σίγουρα του Πλάτωνα- δεν μπορείς να ανακαλύψεις καινούργιους ωκεανούς αν δεν έχεις το κουράγιο να χάσεις την ακτή από τα μάτια σου.
Θα μου πείτε και ορθώς, ότι εδώ πρόκειται για τη σωτηρία της χώρας και όχι για περιηγητικές ανακαλύψεις. Σωστά. Όμως αναλογιστείτε πως σκέφτεται η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, ειδικά οι άνεργοι, οι νεόπτωχοι, οι χαμηλόμισθοι και οι μικροσυνταξιούχοι. Η πραγματικότητα, η κατά τον Πλάτωνα ακτή, τους πληγώνει, τους συνθλίβει, τους πετά στο σκουπιδοτενεκέ της κοινωνίας. Γι’ αυτό δεν τους πειράζει να την χάσουν (είναι χαρακτηριστική η φράση «τι χειρότερο θα μου συμβεί») και ονειρεύονται καινούργιους ωκεανούς.
Θα αντιτείνετε, και ορθώς, ότι υπάρχει χειρότερο να τους συμβεί. Το ξέρω, και θα ‘ναι πολύ χειρότερο και από τον χειρότερο εφιάλτη, όμως αυτή είναι μια ορθολογική σκέψη, την οποίαν μπορεί και οι ίδιοι να την ξέρουν, όμως την αποδιώχνουν από το μυαλό τους, δεν τους νοιάζει. Σε οριακές στιγμές της ιστορίας και της μοίρας ενός λαού, δυστυχώς το φαντασιακό κυριαρχεί του λογικού. Το ίδιο δεν έγινε και με την μικρασιατική καταστροφή. Ήταν δυνατόν, ακόμη και αυτοί που βάδιζαν για την Άγκυρα, να πίστευαν ότι μπορούσαν να κρατήσουν τα εδάφη; Όχι. Βάδιζαν όμως.
Βγείτε από το καβούκι σας κύριοι και κυρίες της μεσοανώτερης τάξης, και προσπαθήστε να αφουγκραστείτε το χνώτο της πλέμπας. Προσπαθήστε, άνθρωποι των καλών περιοχών της Αθήνας, να κατανοήσετε τι γίνεται «κάτω από το ποτάμι» και τότε θα καταλάβετε γιατί τα δύο πρώην κόμματα εξουσίας δύσκολα, αθροιστικά, συγκεντρώνουν μόλις και μετά βίας το 20% του εκλογικού σώματος. Όσοι είστε άνω των 55 ετών, εξομολογηθείτε στον εαυτόν σας τι θα κάνατε εάν ήσασταν 20 χρονών και επικρατούσαν αυτές οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες; Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι, εφ’ όσον είστε ειλικρινείς, θα μου απαντούσατε, αν όχι ευθέως, τουλάχιστον υπαινικτικά με τα λόγια του Βούδα: «μπορείς εύκολα να συγχωρήσεις ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι, η πραγματική τραγωδία είναι όταν οι μεγάλοι φοβούνται το Φως». Αν μάλιστα θέλετε να είστε και τίμιοι με τον εαυτό σας, θα παραδεχτείτε ότι, τηρουμένων των συνθηκών, το …ρεύμα μάλλον αδικεί, σε εκλογικά ποσοστά, τον ΣΥΡΙΖΑ.
Βεβαίως, ορθά τον αδικεί, επειδή οι της Κουμουνδούρου, τουλάχιστον προσώρας, μόνον έτοιμοι δεν είναι να καθοδηγήσουν δημιουργικά και τελεσφόρα, για τα συμφέροντα της χώρας και των πολιτών, το κύμα πάνω στο οποίο η Ιστορία τους τοποθέτησε. Παλινωδούν, αντιφάσκουν, έχουν γενικές και θεωρητικές απαντήσεις σε συγκεκριμένα και πραγματικά προβλήματα. Συμπεριφέρονται σαν τους συγγενείς του καρκινοπαθούς, οι οποίοι, κάποια στιγμή, αποφασίζουν να του αλλάξουν τη θεραπεία που του παρέχει η κλασική ιατρική με ομοιοπαθητικά σκευάσματα.
Σαφέστατα τις τελευταίες ημέρες προσπαθούν να μετακινηθούν σε πιο ρεαλιστικές και μετριοπαθείς θέσεις. Και υποθέτω, μέχρι στις 17 Ιουνίου, θα μετακινηθούν κι άλλο. Θα προσπαθήσουν να γίνουν πιο πραγματιστές, να αποχτήσουν «κυβερνησιμότητα» που μπορεί να γίνει αποδεκτή και κυρίως να είναι παραγωγική. Δεν ξέρω όμως αν προλαβαίνουν να δαμάσουν τις αντιφάσεις τους και να ενσωματώσουν στην πολιτική τους τη διάχυτη αγωνία για πιθανή έξοδο από το ευρώ και χρεοκοπία. Κι αυτό είναι το πρόβλημα.
Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι ότι ακόμη κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταλαβαίνει τα προβλήματα, που γεννώνται για τον ίδιο, από τη βίαιη εισαγωγή του στο κέντρο της πολιτικής ζωής και αντιλαμβάνεται τις πολλές και χτυπητές ελλείψεις του να κυβερνήσει, το πρόβλημα είναι ότι δεν τον αφήνουν οι άλλοι ν’ αγιάσει. Θαρρείς και Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, συνεπικουρούμενοι από Ευρωπαίους αξιωματούχους, έχουν βαλθεί να του δώσουν την πρωτιά στο πιάτο. Δεν φτάνει η λανθασμένη, σε επίπεδο εγκλήματος, επικοινωνιακή και πολιτική τακτική που έχουν ακολουθήσει, και συνεχίζουν να ακολουθούν, τόσο έναντι του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Τσίπρα όσο και για τα κόμματά τους, έρχεται τώρα και το …καπάκι.
Αυτές τις μέρες οι ασθενείς, λόγω της αβελτηρίας του κράτους και της «εξέγερσης» των φαρμακοποιών, πληρώνουν ολόκληρο του αντίτιμο του φαρμάκου τους. Η κατάσταση που δημιουργείται μεταξύ των ηλικιωμένων συνταξιούχων και των βαρέως και χρονίως νοσούντων μόνο με τη λέξη «κόλαση» μπορεί να περιγραφεί. Εκ παραλλήλου οι συνταξιούχοι, άνω των 1300 ευρώ, αυτές τις ημέρες παραλαμβάνουν τις συντάξεις τους «ψαλιδισμένες», και τις επικουρικές «πετσοκομμένες», ενώ καλούνται να πληρώσουν και αναδρομικά τις περικοπές. Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν με τους φορολογούμενους που υποβάλλουν τις δηλώσεις τους και συνειδητοποιούν τι πρέπει να πληρώσουν. Μάλιστα αυτοί που υποβάλλουν ηλεκτρονικά τη δήλωσή τους μαθαίνουν αμέσως το (αυξημένο) ποσό που πρέπει να πληρώσουν και τους έρχεται νταμπλάς. Το υπουργείο Οικονομικών προφανώς δεν περίμενε ότι θα γίνουν νέες εκλογές και είχε μεταφέρει το «μπουγιουρντί» για τα τέλη Μαΐου και μέχρι στις 15 Ιουνίου, παραμονή δηλαδή των εκλογών.
Θα μου πείτε «και γιατί αυτό είναι τόσο κακό και μπορεί να δώσει κι άλλον αέρα στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ»; Επειδή η μόνη …τρύπα που έχει στο εκλογικό σώμα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στις ηλικίες άνω των 55 ετών. Το κάστρο του δικομματισμού είναι στις μεγάλες ηλικίες. Αν πέσει και αυτό, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ χάνουν και τη μάχη και τον πόλεμο. Αν αλλάξουν εκλογική συμπεριφορά και οι ηλικιωμένοι και συνταξιούχοι, τότε έχετε γεια βρυσούλες Αντώνιε και Ευάγγελε. Βλέπω τον Πικραμμένο να παραδίδει τα κλειδιά του Μαξίμου στον …πικαρισμένο Αλέξιο τον Α’ τον κομμουνιστογενή. Εμένα η εικόνα δεν με χαλάει. Από πίτα που δεν τρώω τι με νοιάζει ποιοί μοιράζονται τα κομμάτια της.
Με πειράζει όμως που δεν βρίσκω έναν λόγο για να δεχθώ τη ρήση του Βούδα: «Ξέχνα όλους τους λόγους για τους οποίους κάτι μπορεί να μην πετύχει. Χρειάζεσαι μονάχα έναν καλό λόγο που να συνηγορεί στο ότι θα πετύχει». Αυτόν τον λόγο, που να συνηγορεί ότι θα πετύχει ο εκβιασμός των εταίρων και δανειστών μας, δεν τον έχω ακόμη βρει. Και ειλικρινά τον ψάχνω. Όχι βέβαια στις φαιδρότητες του «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων». Αντίθετα, τελευταία βλέπω να πληθαίνουν οι λόγοι για τους οποίους οι εκβιαζόμενοι θα μπορούσαν να μας κλείσουν κατάμουτρα την πόρτα…

ΣΥ.ΦΙΛ.Η

Όταν ο κίνδυνος βαφτίζεται "κινδυνολογία"...

Η εικόνα του ελληνικού Χρηματιστηρίου τις τελευταίες ημέρες δεν αντιστοιχεί σε μια χώρα που παραμένει με νύχια και με δόντια στην Ευρωζώνη αλλά σε μια χώρα που έχει ήδη χρεοκοπήσει και βιώνει τις... πρώτες συνέπειες ενός τέτοιο πιστωτικού γεγονότος.

O διεθνής Τύπος δεν αναφέρεται πια γενικά κι αόριστα σε κάποιο ενδεχόμενο εξόδου...



...της Ελλάδας από την Ευρωζώνη αλλά έχει επινοήσει και τη λέξη "Grexit" για να περιγράψει μια ελληνική έξοδο. Την ίδια ώρα, τα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού δείχνουν ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι εξακολουθούν να μην επιτυγχάνονται.

Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν ακόμα πολιτικές δυνάμεις που επιμένουν ότι το δίλημμα "ευρώ ή δραχμή" είναι ψεύτικο, ότι κανένας κίνδυνος δεν υπάρχει κι ότι όλα αυτά συνιστούν "κινδυνολογία", επιδοτούμενη μάλιστα από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και τα "συμφέροντα". Μακάρι να έχουν δίκιο. Αν έχουν όμως άδικο...
parapolitiki.com

Σαφής διαφοροποίηση Αβραμόπουλου από την προεκλογική τακτική Σαμαρά...

Σαφείς αποστάσεις από την επικοινωνιακή τακτική που έχει επιλέξει ο Αντώνης Σαμαράς εν όψει των νέων εκλογών , πήρε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, ένα στέλεχος που θα μπορούσε να... διεκδικήσει την αρχηγία του κόμματος την επομένη ενός κακού εκλογικού αποτελέσματος για τη Νέα Δημοκρατία.

Σήμερα, μιλώντας στην...


...τηλεόραση του ΣΚΑΙ δήλωσε:

Ο καθένας αξιολογεί τα όσα του λέει ένα κόμμα, του λέει η ηγεσία του και στη συνέχεια παίρνει τις αποφάσεις του. Έχετε καμία αμφιβολία ότι είμαστε μπροστά σε μεγάλες απειλές που έχουν να κάνουν με τη κοινωνική μας συνοχή, με τη θέση μας στο ευρώ. Δεν το συζητάμε. Εγώ δεν υιοθετώ το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, όπως το κάνουν κάποιοι άλλοι. Διότι εκεί έχουμε κάνει ένα λάθος στην Ελλάδα. Το συζητάμε εμείς, όταν και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το 85% του ελληνικού λαού το θέλει. Συνεπώς το θέμα για εμάς δεν τίθεται.

Ποιοι το συζητούν όμως; Το συζητούν στην Ευρώπη. Το συζητούν όμως και πέραν την Ευρώπης, κάποιοι που θα ήθελαν να κερδοσκοπήσουν, πάνω σε αυτή τη δύσκολη, διεθνή, οικονομική κατάσταση. Μην παίζουμε λοιπόν το παιχνίδι τους.

Θυμίζω ότι ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο πρώτος που θέτει το δίλημμα "ευρώ ή δραχμή", επιχειρώντας να ταυτίσει τον Αλέξη Τσίπρα με τη δραχμή...

parapolitiki.com